Op basis van onze eigen onafhankelijke inschattingen van
noodsituaties bepalen wij waar, en welke, activiteiten nodig zijn.
Als dit eenmaal is vastgesteld vragen wij soms subsidies aan van
institutionele donoren (zoals de overheid en de Europese Unie),
waarbij de ontvangen gelden worden aangewend voor het door ons
vastgestelde doel. De enige voorwaarden waar wij aan willen
voldoen, zijn voorwaarden op het gebied van financiële
verantwoording van het bestede geld, en dus niet in welk
gebied wij werken, wat voor een zorg wij geven, of aan welk deel
van de bevolking.
Voor bepaalde projecten besluiten wij per
definitie geen projectsubsidies aan te vragen van institutionele
donoren; dat geldt voor landen of gebieden waar de grote donoren in
te hoge mate betrokken zijn bij het conflict. In 2010 gold dat
bijvoorbeeld voor Pakistan en Somalië. Artsen zonder Grenzen
streeft ernaar niet meer dan 20 procent van het jaarbudget
afhankelijk te laten zijn van institutionele donoren. Het
leeuwendeel van onze inkomsten komt dus van honderdduizenden
donateurs in Nederland en andere landen waar onze
zusterorganisaties actief zijn.