Eind 2010 opereerde Artsen zonder Grenzen in bijna twee maanden tijd 65 vrouwen voor een fistel: een onnatuurlijke verbinding tussen blaas en vagina waardoor vrouwen in feite incontinent zijn geworden. Het gevolg van een langdurige, zware bevalling en een groot tekort aan gezondheidszorg. Gedurende een aantal weken verbleven de vrouwen in een tentenkliniek bij het ziekenhuis in Boguila, een stadje in het westen van de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR). Daar kregen zij medische begeleiding en meer, van het Artsen zonder Grenzen team. De fotoreportage is van november 2010.
Een vrouw met een fistel rust op het terrein waar Artsen zonder Grenzen een tentenkliniek heeft opgezet. De vrouwen blijven bij elkaar 3 tot 8 weken in het kamp inclusief voorbereiding voor de operatie en medische begeleiding en zorg na de operatie.
Vroedvrouw Sigrid Kopp van Artsen zonder Grenzen zorgt ervoor dat de vrouw genoeg water drinkt. Voor en na de fisteloperatie moeten de vrouwen 4 tot 6 liter water per dag drinken om blaas- en nierontstekingen tegen te gaan. Ook moeten ze bekkenbodemoefeningen doen om de controle over hun blaas zoveel mogelijk terug te krijgen.
Vrouwen die aan een fistel lijden lopen niet alleen risico op lichamelijke complicaties zoals een ontstoken blaas, nierontsteking en blaasstenen, maar ook op verstoten te worden door hun familie en gemeenschap. Dat betekent dat zij in een sociaal isolement kunnen terechtkomen en met moeite overleven.
De vrouwen moeten na de operatie zo'n 3 tot 5 weken in het kamp blijven. Om de druk op het geopereerde deel te verlagen moeten de vrouwen een katheter dragen waardoor hun urine rechtstreeks vanuit de blaas wordt afgevoerd. Tegelijkertijd moeten ze veel water drinken om de concentratie van hun urine zo laag mogelijk te houden en daarmee ook de kansen op infecties terug te brengen, waardoor ze veel urine produceren. Het eerste wat de vrouwen 's ochtends dan ook doen, is hun emmer met urine legen.
De vrouwen moeten zo'n 4 tot 6 liter water per dag drinken voor en na de operatie. In het kamp is dan ook gezorgd voor een waterpomp waar de vrouwen schoon drinkwater kunnen halen.
Robertine Djoumaze (32), moeder van 7 kinderen, liep een fistel op als gevolg van een 24-uur durende bevalling. 'Toen ik urine begon te verliezen, voelde ik me erg slecht. Mijn man heeft mij en mijn kinderen verlaten. Soms komt hij op bezoek. In het dorp wil niemand me zien of naar mijn huis komen. Zelfs als ik eten maak. Ze houden niet van de geur.'
Drie maanden geleden kreeg Zanaba Amidou, 16 jaar oud, intense weeën. Het duurde 8 dagen voordat zij eindelijk in een ziekenhuis aankwam. Er werd een keizersnede uitgevoerd, maar helaas bleek de baby doodgeboren. Haar echtgenoot heeft ze al maanden niet gezien. 'Ik wist niet van het bestaan van een fistel af, en hoe dat kon ontstaan. Maar ik ben blij dat ik de fisteloperatie heb gekregen. Als ik weer thuis ben zal ik dansen en zingen en God danken voor deze dokter.'
De vrouwen moeten continu met een emmer rondlopen waarin hun urine via een katheter wordt opgevangen om te zorgen dat de wond goed kan genezen.
Anesthetist Emmanuel Ouazounam monitort de toestand van Martine Nambousso die een fistelhersteloperatie ondergaat. Martine (45) is 10 keer zwanger geweest, maar alle kinderen hebben het niet overleefd. Zij lijdt al 20 jaar aan een fistel. De kans dat een vrouw normaliter een hersteloperatie krijgt voor een fistel is erg klein tot nihil. In de meeste ziekenhuizen ontbreekt het aan de juiste chirurgische instrumenten, kennis en vaardigheden om de specifieke procedure uit te voeren. Fistelchirurgie is delicate chirurgie en het is belangrijk dat de operatie in één keer lukt. In het fistelkamp van Artsen zonder Grenzen voert een in speciaal getrainde chirurg of gynaecoloog de operaties uit. In dit geval is dat chirurg Volker Herzog.
Stuur deze pagina door aan een bekende.