In Epworth, een township bij de hoofdstad van Zimbabwe Harare, wonen de mensen in stenen huisjes met meestal maar één of twee kamers. Er is veel werkloosheid, armoede en criminaliteit. Hiv en aids hebben een groot stempel gedrukt op de gemeenschap. Artsen zonder Grenzen heeft er sinds 2006 een programma tegen de ziekte, dat via 2 klinieken ruim 12.000 patiënten bereikt. Een van hen is Prisca Muvirimi: ‘Onze regering heeft niet de middelen om ons te helpen. Zonder medicijnen zullen we het niet redden.’
De fotoreportage is van oktober 2011.
De Overspill kliniek, één van de twee klinieken van Artsen zonder Grenzen in Epworth.
Gladman Nyasha Makwenya (40) is counsellor in het project tegen hiv en aids van Artsen zonder Grenzen in Epworth: ‘Ik ben dankbaar dat ik werk op een plek waar ik mensen kan ondersteunen in het omgaan met hun pijn, bitterheid en armoede. Het geeft mij enorme voldoening om op die manier iets bij te dragen.’
Patiëntendossiers in de kasten van de polikliniek. Iedere map vertegenwoordigt 1 patiënt. Er zijn er meer dan 12.000 patiënten opgenomen in het programma.
Patiënten wachten op hun afspraak in de wachtruimte van de kliniek.
Iedere dag komen tientallen patiënten op controle.
De apotheek in de Overspill kliniek.
In de Dombo-kliniek in Epworth heeft Artsen zonder Grenzen samen met de overheid een kraamafdeling, waar hiv-positieve zwangere vrouwen op een veilige manier kunnen bevallen. Cassandra Beja is één van hen. Gisteravond werd haar vierde kind geboren, een zoontje. Door de behandeling van Artsen zonder Grenzen krijgt hij een kans op een leven zonder hiv en aids. ‘Ik wens dat hij een aardige man wordt en de goede keuzes zal maken in het leven’, zegt Cassandra. ‘En dat hij gezond zal blijven.’
Anna Marabanda is verpleegkundige en supervisor in de Overspill kliniek. Eén van haar patiënten vandaag is Prisca Muvirimi (39). Prisca is hiv-positief en is opgenomen in het programma tegen hiv en aids van Artsen zonder Grenzen in Epworth.
Prisca met haar dochter van 18 maanden, Shamiso. Het meisje is niet hiv-positief doordat ze deelnam aan het programma van Artsen zonder Grenzen dat voorkomt dat een zwangere vrouw het virus aan haar kind doorgeeft. ‘Shamiso houdt ervan om met andere baby’s te spelen’, zegt Prisca. ‘Ze is intelligent en eet graag bananen en yoghurt. Ze probeert van alles te pakken en praat met ons in zinnetjes van één woord. Ik zou het liefst nog een jongetje erbij hebben.’
Vimbai Chitani (15) vlakbij haar huis in Epworth. Ze is patiënt in het programma tegen hiv en aids van Artsen zonder Grenzen.
Vimbai: ‘In 2007 was ik heel erg ziek. Ik had uitslag over mijn hele lichaam en alles deed pijn. Al een week nadat ik met de medicijnen was begonnen voelde ik me beter.’
Vimbai hinkelt met haar zus, Dorothy Chitani, en haar neefje, Martin Chiuta, bij haar huis. Haar moeder adopteerde Martin en zijn zus nadat hun moeder aan aids overleed.
Brian Tom (7) met zijn moeder en stiefvader, Brian is een patiënt in het programma tegen hiv en aids van Artsen zonder Grenzen. ‘Ik krijg van de dokter pillen die ik ’s middags en ‘s avonds moet nemen. Ze zijn wit en blauw en ik weet niet waar ze voor zijn. Ik wil later piloot worden.’
Hiv-patiënt Brian speelt aan het einde van de dag op straat.
Avond in Epworth, mensen op weg naar huis.
Stuur deze pagina door aan een bekende.