De laatste negen maanden werkte ik in
de plaats Marere, in zuidelijk Somalië. Vanuit een kliniek geven we
medische zorg aan zo'n 70 duizend mensen uit de omliggende dorpen.
In 2003 startten we er met het geven van basisgezondheidszorg,
medische zorg aan zwangere vrouwen en hulp bij ondervoeding. Het is
er erg druk.
De vrouwen krijgen veel
kinderen; hun mannen zien dit als hun 'pensioen'. Maar de
overlevingskansen van jonge kinderen zijn slecht. Ik vond het
vreselijk om met een vrouw te praten en te horen dat er van haar
zes eerdere kindjes, nog maar twee leven. Ze sterven aan een
tetanusinfectie, diarree en overgeven, malaria, soms longontsteking
– ziekten die goed te behandelen zijn als de baby's op tijd
medische zorg krijgen. Sommigen sterven in de baarmoeder als de
weeën lang duren.
De medische zorg die aanstaande moeders in ons
deel van de wereld krijgen, vinden we heel gewoon. Als een baby
overlijdt, is dat een tragedie. In Somalië is dat een deel van het
dagelijks leven. Het verloren leven van het ongeboren kindje is
minder belangrijk dan dat van de moeder: het is belangrijk dat zij
nog meer kinderen kan baren. Maar ook haar eigen leven loopt
gevaar.
Sommige vrouwen worden pas na twee of drie
dagen weeën naar onze gezondheidspost gebracht, vaak is tegen die
tijd het kind overleden en de moeder volkomen uitgeput. Ze kan een
infectie hebben of aan bloedarmoede lijden. Sommige vrouwen
overlijden omdat ze niet op tijd goede medische zorg kunnen
krijgen. Bijna alle vrouwen zijn ook besneden, wat voor bijkomende
problemen zorgt. Het duurt zo lang voordat ze naar de
gezondheidspost komen omdat er geen vervoersmogelijkheden zijn, of
omdat ze er geen geld voor hebben. In een land als Somalië waar
medische hulp niet vanzelfsprekend is, betalen moeders en kinderen
een hoge prijs.
De vrouwen van Marere zijn verbazingwekkend:
ze baren kinderen zonder pijnstillers en soms kan dat dagen duren.
Ze zijn erg dankbaar voor het werk dat Artsen zonder Grenzen hier
doet: ze zien dat we mensen redden van de dood, met ons werk en met
onze medicijnen. Het is een heerlijk gevoel dat ik hiervan deel
mocht uitmaken.
Margaret Robson, verloskundige voor Artsen
zonder Grenzen