Naam Eline van Kooij Leeftijd
28 jaar Functie Arts Projecten
Pakistan Studie Geneeskunde, met daarna
specialisatie tropenarts
'Als geneeskundestudent heb ik drie maanden
co-schappen gelopen in Ghana, dat gaf voor mij de doorslag. Ik vind
het erg boeiend om met weinig middelen veel voor mensen te kunnen
betekenen en alle aspecten in mijn werk te betrekken. Dus ook
leefomstandigheden en financiële situatie. Want daarin ligt vaak de
oorzaak en dus de behandeling. Maar helaas ligt daar ook de
onmacht.
Weinig tot niets
Pakistan kampt al jarenlang met onrusten in
verschillende delen van het land; de regering heeft er weinig grip
op. Stammen vechten onderlinge twisten uit en dit heeft zijn
weerslag op de gezondheidszorg: die is óf afwezig, óf van zeer
matige kwaliteit. De schaarse privé-instellingen zijn voor het
overgrote deel van de bevolking niet te betalen. Ik werk in Chaman,
vlakbij de grens met Afghanistan. Oorspronkelijk was het een rustig
plaatsje, maar het is explosief gegroeid na de uitbraak van de
oorlog in Afghanistan. Nu wonen er veel Afghaanse vluchtelingen die
weinig tot niets meer hebben.
Medische zaken
Wij werken in het regionale ziekenhuis waar we
ons richten op moeder-en-kindzorg: we runnen de gynaecologische
afdeling inclusief verloskamer en - binnenkort ook - een
operatiekamer, de polikliniek en we geven begeleiding rondom de
zwangerschap. Ik ben eindverantwoordelijk voor alle medische zaken:
zowel op inhoudelijk als organisatorisch vlak. Ik voer protocollen
en richtlijnen in en geef, samen met onze Noorse verloskundige
Janne, trainingen aan onze Pakistaanse medewerkers. Verder loop ik
visite op de afdeling, voer ik echo's uit, spring ik bij in de
verloskamer, heb ik vaak nachtdienst, en opereer ik (bijvoorbeeld
keizersnede).
Goud
Vrouwen hebben voor alles toestemming van het
hoofd van hun gezin nodig. Dat kan betekenen dat ze eerst terug
naar huis moeten - en ze komen vaak van ver - vóórdat we kunnen
beginnen met hun behandeling. Het gesprek aangaan met de mannen om
toestemming te krijgen, maakt het werk op deze plek uitdagend,
boeiend en zó enorm noodzakelijk. De keren dat je hun vertrouwen
kunt winnen, zijn goud waard. Ik hoop dat ik een veilige haven kan
bieden voor deze vrouwen en hen de zorg kan geven die zo
noodzakelijk is.'
Waarom ik bij Artsen zonder Grenzen werk
Artsen zonder Grenzen kan snel reageren op
noodsituaties, werkt op plaatsen waar de nood hoog is en waar het
aan de meest basale zorg ontbreekt. De kleine successen - zoals de
geboorte van een gezonde baby in onze kliniek - maken het de moeite
waard om iedere dag weer zo hard te werken. Iedere kleine stap is
er één.
Wat is het eerste wat je gaat doen als je weer thuis
bent?
Fietskleding aan, racefiets uit het stof en
een lange fietstocht maken door Zuid-Brabant. Ik hoop ooit nog de
Alpe d'Huez te 'befietsen' met mijn vader en broers.