Naam Nyange Baelumona Erys
Leeftijd 35 jaar Functie
Apotheker Projecten Democratische Republiek Congo
(Baraka) Studie Verpleegkunde
Geconcentreerd schept
Nyange de pillen uit het potje. Hij is heer en meester in de goed
georganiseerde apotheek van het ziekenhuis in Baraka, Democratische
Republiek Congo. De ingetogen Nyange werkt sinds 2004 voor Artsen
zonder Grenzen, maar heeft een lange staat van dienst voor diverse
medische organisaties.
Geen vrolijk weerzien
'Ik groeide op in Mbokoboko, een stadje dat
sinds jaar en dag geteisterd wordt door gevechten tussen diverse
rebellerende groepen. Na de middelbare school volgde ik een
opleiding tot verpleegkundige in Item Boga, dichtbij de Ugandese
grens. Met mijn diploma op zak ging ik terug naar Mbokoboko, ik
keek uit naar een vrolijk weerzien met mijn broers en vrienden.
Maar bij aankomst bleek dat zich een kleine ramp had voltrokken
tijdens mijn afwezigheid. De bevolking was massaal het bos
ingevlucht om het schieten en moorden in de stad te
ontvluchten.
Mijn broer
Na enige tijd had de strijdende partij
geroepen dat de wapens niet langer zouden kletteren en dat de
mensen veilig terug konden keren naar hun huizen. Het bleek een
hinderlaag. Ze waren nauwelijks teruggekeerd, of ze werden op het
grote plein bij elkaar gedreven. De rebellen pikten, geheel
willekeurig, negen mensen uit de groep, ze werden vastgebonden en
in een lemen hutje gegooid. Eén van hen was mijn broer. De rest van
de groep moest toezien hoe palmolie over de strooien daken werd
gegoten, waarna het hutje met de mensen in brand werd gestoken.
Schuilen
Ik vond werk in het ziekenhuis in Mbokoboko.
Daar was ik getuige van een gevecht tussen Mai Mai strijders en de
regering, op een terrein direct naast het ziekenhuis. Ik moest
schuilen om mijn leven te redden. Ik besloot de stad te verlaten en
naar Baraka te gaan. Ik ging voor een organisatie werken die
medische hulp wilde bieden, maar een ernstig gebrek aan medicijnen
had. Uitgerust met een grote rugzak ging ik te voet op weg naar
Uvira - een barre tocht van twee dagen lopen in hitte en stof - om
medicijnen te halen. Op de terugweg kwam ik Artsen zonder Grenzen
tegen. Hun team ging met een boot naar Baraka om daar een nieuw
project op te zetten. Ik kende het dorp, dus heb ik hen verteld wat
ik wist en hen rondgeleid. Al snel kon ik zelf bij Artsen zonder
Grenzen aan de slag.'
Waarom ik bij Artsen zonder Grenzen werk
'Ik wil mij met hart en ziel inzetten voor
Artsen zonder Grenzen omdat zij goed met haar mensen omgaat. Ik
word goed betaald en er is geen sprake van een grote afstand tussen
de westerse en de lokale medewerkers. Daarnaast biedt Artsen zonder
Grenzen veel verschillende vormen van medische zorg, waardoor het
uitoefenen van mijn vak een stuk interessanter wordt. En, niet
onbelangrijk: Artsen zonder Grenzen heeft wél medicijnen. Ik hoef
nooit meer met een rugzakje dagenlang op zoektocht voordat ik mijn
werk kan doen.'