Tienduizenden vluchten naar Uganda voor gruwelijkheden in Zuid-Sudan

donderdag 17 november 2016

‘Ik ben naar Uganda gekomen vanwege het geweld in Zuid-Sudan. Mijn buren werden hun huis uit gesleept door gewapende mannen, ontvoerd en in stukken gehakt. Ook andere gezinnen werden meegenomen en ik was bang dat ik de volgende zou zijn’, zegt de 37-jarige Rose uit de regio Greater Equatoria in Zuid-Sudan.

 

Vierde grootste kamp

Rose is een van de meer dan 172.000 mensen die in de laatste drie maanden vanuit Zuid-Sudan naar het vluchtelingenkamp Bidi Bidi in het noorden van Uganda zijn gekomen. Ze zijn op de vlucht voor traumatisch geweld of de dreiging daarvan. Bidi Bidi is in die drie maanden het vierde grootste vluchtelingenkamp ter wereld geworden. Volgens de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) en de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR (geciteerd in de Washington Post) kwamen in het kamp evenveel vluchtelingen binnen als van januari tot september 2016 in heel Griekenland.

 

Toestroom

De Ugandese overheid kan de toestroom nauwelijks bijhouden als het gaat om onderdak, registratie en andere voorzieningen. Er zijn te weinig onderkomens in het kamp, en ook de dagelijkse voedsel- en waterrantsoenen schieten te kort.

 

Klinieken

Door die omstandigheden worden velen ziek. Artsen zonder Grenzen en andere hulporganisaties hebben klinieken geopend in het kamp en er is ook een mobiel medisch team van Artsen zonder Grenzen actief. Water-en-sanitatie specialisten van Artsen zonder Grenzen hebben op een aantal plekken latrines gebouwd en voeren met tankwagens 66.000 liter water per dag aan. Daarnaast zijn ze bezig waterputten te slaan.

 

Geweld

De meest recente golf van geweld in Zuid-Sudan begon op 8 juli in de hoofdstad Juba. Nadat de situatie in de hoofdstad gekalmeerd was, brak in omliggende districten geweld uit. Vluchtelingen rapporteren dat dat tot twee weken geleden nog gaande was.

 

Schoten

‘We waren aan het werk in het veld toen we schoten hoorden’, zegt Bista uit de Greater Equatoria deelstaat van Zuid-Sudan, die een maand geleden aankwam in Bidi Bidi. ‘Ik vluchtte de bush in. Een kogel rukte mijn pink af. Ik bloedde hevig en gebruikte kruiden uit het veld om ‘m te verbinden.’

 

Voedsel

‘Ongeveer een maand later gingen mijn buurvrouw en ik voorzichtig terug naar het dorp om  voedsel op te halen. Gewapende mannen ontdekten mijn buurvrouw, vielen haar aan en verkrachtten haar. Ze gilde zo hard dat ik op tijd me kon verschuilen en terug kon sluipen de bush in. Het was de laatste keer dat ik mijn huis zag.’

 

Ontvoerd

Anderen vertellen over hoe familieleden, buren of vrienden voor hun ogen doodgeschoten werden, of hoe hun echtgenoot van zijn werk verdween, waarschijnlijk ontvoerd door gewapende mannen.

 

Bush

Veel vluchtelingen zeggen dat ze geen tijd hebben gehad om bezittingen mee te nemen of zelfs maar op familieleden te wachten, voordat ze te voet op weg gingen naar Uganda. Sommigen liepen 9 dagen, waarbij ze zich steeds in de bush moesten schuil houden voor gewapende mannen.

 

Noodpakket

Eenmaal in veilig Uganda, worden de vluchtelingen in bussen naar ontvangstcentra gebracht, waar ze worden geregistreerd en een stukje land krijgen toegewezen. Ook krijgen ze een noodpakket bestaande uit dekens, muskietennetten, gereedschap om een onderkomen te bouwen, keukenspullen, een voedselrantsoen en een jerrycan voor water.

 

Eén van de provisorische onderkomens in vluchtelingenkamp Bidi Bidi

 

Opgave

De enorme en plotselinge toestroom is een grote opgave voor de autoriteiten en de omstandigheden in het kamp zijn nog niet goed. De slechte omstandigheden en gebrek aan schoon drinkwater hebben bijgedragen tot de verspreiding van malaria, luchtweginfecties, huidinfecties, diarree en dysenterie. Onze teams hebben ook een paar gevallen van cholera gezien.

 

Malaria

In onze kliniek voor ambulante zorg in Bidi Bidi worden iedere dag tussen de 70 en 200 patiënten behandeld. ’60 % van onze patiënten heeft malaria’, zegt Enosh, verpleegkundige en supervisor van de kliniek van Artsen zonder Grenzen. ‘Er zijn veel muskieten hier. Mensen krijgen een stuk land in de bush, maar kunnen nergens hun muskietennet ophangen. We kunnen de mensen in onze kliniek behandelen, maar we kijken naar mogelijkheden om gebieden te besproeien om de broeinesten van de muggen te bestrijden.’ Artsen zonder Grenzen bekijkt ook de mogelijkheden om met waterpompen en pijpleidingen een permanente drinkwatervoorziening op te zetten voor ‘Zone 2’ van het kamp, waar 40.000 mensen verblijven.

 

Het uitgiftepunt voor medicijnen in de kliniek van Artsen zonder Grenzen in vluchtelingenkamp Bidi Bidi

 

Vrede

‘Vergeleken bij Zuid-Sudan is het leven hier beter’, zegt de 37-jarige vluchtelinge Mary. ‘Ook hier is het niet makkelijk, maar ik kan me redden. Het grootste probleem is voldoende voedsel te vinden. Maar ik ben in ieder geval op een plek waar vrede heerst en waar Artsen zonder Grenzen er is, zodat ik alle medicatie die mijn familie nodig heeft, kan krijgen.’

 

Sluit zoeken

Zoekveld