Een tijd geleden - één of misschien wel twee maanden
geleden, ze weet het niet meer - merkte Jamila Shai al dat haar
vliezen waren gebroken. Maar ze bevalt altijd thuis, dus bleef zij
nu ook thuis. Pas toen zij, naast de weeën, ook nog eens pijn in
haar buik, rug en benen krijgt, besluiten haar man en zijzelf dat
ze naar het ziekenhuis van Artsen zonder Grenzen moest. Op 7 april
komen ze aan in het ziekenhuis in Goronyo, in
Noord-Nigeria.
Problemen na de geboorte
Na 12 uur weeën wordt haar baby eindelijk
geboren, om half vijf in de middag. Maar dokter Caroline Kowal is
bezorgd. De hartslag van het meisje is traag en het vruchtwater is
niet helder, maar bruin, wat erop kan wijzen dat het meisje haar
eerste ontlasting nog in de baarmoeder heeft gedaan. Als ze dat
heeft geïnhaleerd kan dat het leven van het kindje in gevaar
brengen.
Gelukkig met de baby
De moeder
is dolgelukkig met haar baby. Het meisje heeft nog geen naam, dat
krijgt zij pas als ze thuis zijn. Dan zal haar man het kindje een
naam geven tijdens een uitgebreide ceremonie. Ze wil zo snel
mogelijk het ziekenhuis verlaten, maar Caroline dringt erop aan dat
ze minstens tot de volgende dag wacht. Caroline vreest ook voor
bloedvergiftiging omdat de moeders vliezen meer dan een week
geleden al waren gebroken.
Vier keer misgegaan
Het was Jamila's zesde zwangerschap, en vier
keer ging het mis. Als er nu niets was gebeurd en zij niet die
bijkomende pijnen had gehad, was zij ook nu weer thuis gebleven
voor de bevalling. Caroline: 'Vaak gaan de mensen hier naar een
traditionele vroedvrouw en krijgen ze een injectie voor de pijn. En
ik heb ook gehoord dat ze ook oxytocic inspuiten, wat de geboorte
versnelt: het maakt de weeën sterker, maar als het op het verkeerde
moment wordt toegediend kan het een zware belasting zijn voor de
baby of zelfs schadelijk voor de baarmoeder zijn. Gelukkig ziet het
er voorlopig goed uit voor Jamila's dochtertje.'
Mei 2010
Bekijk andere babyverhalen: Babyverhalen
Archief