Overdracht hiv
Hiv (human immunodeficiency virus),
is een virus dat je immuunsysteem aantast. Overdracht van hiv kan
gebeuren door contact met geïnfecteerde lichaamsvloeistoffen via
beschadigde huid of slijmvliezen. Je loopt meer risico om een
infectie op te lopen als je uit een gebied komt waar hiv
wijdverspreid is, drugs gebruikt, onbeschermd seksueel contact hebt
of bloed krijgt via een bloedtransfusie dat niet vooraf op hiv is
gecontroleerd. Een zwangere vrouw met hiv kan het virus ook
overdragen op haar baby, dit wordt moeder-op-kindbesmetting
genoemd.
Aids en symptomen
Als je het hiv-virus hebt (seropositief, of
hiv-positief, bent), hoef je niet direct ziek te worden. Het kan
zelfs vele jaren duren. Maar het virus tast het immuunsysteem van
je lichaam aan waardoor andere infecties kunnen toeslaan. Is dat
eenmaal gebeurd, dan kan je gezondheid snel verslechteren en
ontwikkel je de ziekte aids (acquired immunodeficiency
syndrome). Verschillende symptomen kunnen dan erop wijzen dat
je aids hebt: aanhoudende diarree en koorts, gewichtsafname,
infecties, neurologische afwijkingen, ernstige huidtumoren. Ziekten
en aandoeningen zoals tuberculose, chronische diarree,
longontsteking, hersenvliesontsteking en tumoren kunnen
uiteindelijk leiden tot de dood.
Start aidsmedicijnen
Ben je seropositief maar ben je nog niet ziek,
dan heb je nog geen aidsmedicijnen nodig. Het bepalen van het
juiste moment om te beginnen met aidsmedicijnen is zeer belangrijk:
in een te vroeg stadium beginnen kan leiden tot resistentie
waardoor de aidsremmer geen effect meer heeft, een te late start
kan leiden tot verminderde overlevingskansen. Daarom is het van
levensbelang om mensen te testen op het hiv-virus en mensen die
seropositief zijn onder medische controle te houden, zodat zij
tijdig op een behandeling met aidsremmers gestart kunnen
worden.
Recente ontwikkelingen
- Een eerdere start op aidsmedicijnen en wel in
een vroeg stadium van de ziekte leidt tot een langere
levensverwachting van de patiënt (bij voorkeur voordat het aantal
CD4-cellen onder de 350 komt (i.p.v. onder de 200), belangrijke
cellen voor het afweersysteem. Dit is ook opgenomen in de in 2010
herziene richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie.
- Uit verschillende wetenschappelijke
onderzoeken blijkt dat een hiv-behandeling ook een cruciale vorm
van preventie kan zijn zodat het hiv-virus zich niet verder
verspreidt en aids een halt kan worden toegeroepen.
- Mensen die positief testen op tuberculose
(tbc) standaard testen op hiv. Het feit dat iemand tbc heeft
ontwikkeld (na met tbc geïnfecteerd te zijn) kan een teken zijn dat
het immuunsysteem is verzwakt, en dat kan een gevolg zijn van
infectie met het hiv-virus. De patiënt dient dan een paar weken
(idealiter 4 weken) na de start van de behandeling voor tbc ook op
een behandeling met aidsremmers gezet te worden.
- In de herziene richtlijnen van 2010 heeft de
Wereldgezondheidsorganisatie het medicijn tenofovir opgenomen als
medicijn voor een eerstelijnsbehandeling voor aids. Tenofovir wordt
beter verdragen door patiënten, heeft minder bijwerkingen en biedt
betere resultaten.
24 november 2011