'Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. Ben jij het echt?' Louis (54)* onderzoekt het frêle lichaam van zijn 16-jarige zoon Antoine* en huilt. Antoine werd 4 maanden door gewapende mannen gevangen gehouden. In het noorden van DR Congo zit de bevolking sinds oktober 2008 klem tussen de Ugandese rebellengroep LRA (Verzetsleger van de Heer) en het Ugandese en Congolese leger die de groep bestrijden. De terreur tegen de bevolking is groot.

De aanval

Louis: 'Mijn kind, het is zo fijn om je opnieuw te zien. Dank aan God, dank aan God.' De ontvoering van Antoine en de nachtmerrie van Louis vonden plaats in mei in hun dorp, ten noorden van Niangara. 'Rond 9 uur ‘s ochtends vielen gewapende mannen ons huis binnen,' vertelt Louis. 'Ze dwongen ons op de grond te gaan liggen. Ze stalen mijn kleren, mijn kisten en mijn radio. Toen ontvoerden ze twee van mijn kinderen.'

Magische olie

Antoine gaat verder: 'We moesten op de grond gaan zitten. Ze smeerden magische olie op onze voorhoofden, over de plek op de borst waar je hart zit en op onze ruggen en voeten. Door die olie word je zoals hen, en denk je niet meer aan ontsnappen en je familie zoeken. Maar bij mij werkte het niet, want ik veegde de olie meteen af.'

De slagen

'Ze gaven me werk. Ik moest hun kleren wassen en andere klusjes doen. We mochten niet praten. Als we praatten, sloegen ze ons. Ze sloegen ons vaak.' Antoine toont zijn verwondingen, het resultaat van slagen met een zweep en een machete. 'Alleen 's avonds kregen we te eten. En we moesten de hele dag lopen. Elke dag, zonder schoenen.'

Zijn ontsnapping

Op een avond hoorden de ontvoerders dat vijandige soldaten hun positie naderden. Antoine moest in een boom klimmen om te kijken of hij hen kon zien. 'Ze waren tamelijk ver weg. Ik wist dat ik in de buurt van de weg was. Ik liet mijzelf omlaag glijden uit de boom en begon te rennen, de hele nacht ging ik door, lopend en rennend. Om 5 uur ‘s ochtends kwam ik aan in ons dorp, ik wist dat zij ver van hier verwijderd waren.'

Andere zoon

Antoine's broers, neven en oom komen erbij staan. Ze kijken naar de jongen van wie ze dachten dat hij dood was. Om zijn terugkomst te vieren, roept Louis de rest op zijn zoon de lucht in te tillen. 'Ik kon niet meer eten, ik werd steeds magerder. Ik dacht dag en nacht aan hem,' zegt hij. En hij spreekt de hoop uit dat zijn andere zoon ook snel zal terugkeren.

* Uit veiligheidsoverwegingen zijn de namen gefingeerd.

In het noorden van DR Congo zit de bevolking sinds oktober 2008 klem tussen de Ugandese rebellengroep LRA (Verzetsleger van de Heer) en het Ugandese en Congolese leger die de groep bestrijden. De terreur tegen de bevolking is groot. Sinds mei 2009 werkt Artsen zonder Grenzen in Niangara, Haut-Uélé, in het algemene ziekenhuis en een gezondheidspost. Ook geven zij psychosociale zorg om de mensen te helpen met het verwerken van trauma's en de psychische druk die gepaard gaat met het aanhoudend geweld en telkens opnieuw moeten vluchten. In totaal werken er 27 internationale en 140 Congolese medewerkers in het noorden van de Democratische Republiek Congo, in de districten Haut-Uélé en Bas-Uélé.