Hoog in het Jebel Marragebergte in Darfur, op een
klein plateau waar de wind je in je gezicht slaat, heeft Artsen
zonder Grenzen een kliniek geopend. Het is de enige functionerende
gezondheidsvoorziening binnen een oppervlakte van tienduizend
vierkante kilometer. De bevolking bestaat grotendeels uit mensen
van de Fur stam en 45.000 mensen die vanuit andere delen van Darfur
hiernaartoe zijn gevlucht nadat vliegtuigen hun dorpen
bombardeerden.
Het Jebel Marragebergte ligt in het midden van
Darfur, vlakbij de frontlinie. De mensen leven hier al jarenlang
verspreid in de bergen in kleine nederzettingen. Ook de
vluchtelingen leven verspreid en niet in grote kampen zoals in de
rest van Darfur. Zo voelen zij zich veiliger voor de bommenwerpende
vliegtuigen. Sinds vier jaar zoeken mensen hun heil in het
gebergte, de helft daarvan is na december 2006 aangekomen. Ze zijn
dagen onderweg geweest: te voet, of met een ezel. Ze komen uit het
uiterste oosten van de Jebel Marra dat door vele aanvallen werd
geteisterd.
Alles
verloren
Het gros van hen heeft alles verloren: huis,
vee, persoonlijke spullen. Ze moesten zich verlaten op het
mededogen en gulheid van de dorpen waar zij hun toevlucht hadden
gezocht. De dorpsbewoners deelden hun voedsel, onderkomens en soms
hun land. De vluchtelingen proberen de kost te verdienen door gras
te plukken, water en brandhout te verzamelen, thee te maken en dat
op de markt te verkopen, of door als bouwvakker of landarbeider te
werken.
Kliniek en voedingscentrum
Door het conflict zijn de klinieken verwoest
en is het personeel gevlucht. Artsen zonder Grenzen heeft in Feina,
een dorp in het gebergte, een kliniek geopend. Daar behandelt het
team zo'n 130 mensen per dag; vooral voor diarreeziekten,
luchtweginfecties, oogproblemen en andere kwalen. Vrouwen en
kinderen krijgen speciale aandacht: voor zwangere vrouwen is er
medische begeleiding en kinderen kunnen in het voedingscentrum
terecht. Er is een zorgwekkend aantal baby's en kleine kinderen
ondervoed. De oorzaak ligt waarschijnlijk in een tekort aan schoon
drinkwater en voedsel. Binnen een maand waren al 89 ernstig
ondervoede kinderen in het voedingscentrum opgenomen.
Twaalf uur per ezel
Gezondheidsvoorlichting hoort ook bij het werk
van het team, liefst uitgevoerd door mensen die deel uitmaken van
de bevolking. Zoals een van de lokale verpleegkundigen, hij is zelf
ook naar het gebied gevlucht en wordt door het team getraind. 'Zo
kan ik mijn mensen beter helpen met advies en ziekten voorkomen,'
vindt hij. Om bij de kliniek te komen, moeten mensen soms meer dan
twaalf uur reizen per ezel. Het ruige, bergachtige gebied kent geen
verharde wegen, enkel zandpaden. Daarom is het team gestart met
mobiele hulpposten, wat kan inhouden dat zij een acht uur durende
rit op een ezel moeten afleggen. Zo kunnen zij meer mensen van
medische zorg voorzien, en meer kinderen bereiken die ondervoed
zijn.
Vijf verhalen uit Darfur: we leven tenminste nog
Het Jebel Marragebergte ligt in het midden van
Darfur. Sinds vier jaar zoeken vluchtelingen uit andere delen van
Darfur hun heil in het gebergte, de helft daarvan is na december
2006 aangekomen. Artsen zonder Grenzen werkt er in een kliniek, in
het dorp Feina. Onze medewerkers tekenden het verhaal op van vijf
vluchtelingen.
Vol energie en leven
Ooit was ons leven goed
Trots op het nieuwe huis
Sterke pijn
Ik ga niet meer verhuizen
* Vanwege veiligheidsredenen zijn de namen van de
geportretteerde mensen gefingeerd.
Juli 2007