Adam is een zeer oude man. Zijn gezicht
straalt als hij glimlacht, ook al is zijn zicht wazig vanwege
opkomende staar. Vier jaar geleden is hij zijn dorp ontvlucht. 'Ze
vielen ons aan, alle hutten werden afgebrand. Ik heb al mijn vee
verloren. Ik ben met mijn twee vrouwen hiernaartoe gekomen, hier is
het veiliger.' Toen hij de auto van Artsen zonder Grenzen zag, kwam
hij meteen naar de hulppost. 'Mijn lichaam doet overal pijn, mijn
ogen zijn zo moe. Ik word blind.' Teruggaan is voor hem geen optie.
'Ik woon nu hier. Ik ga niet meer verhuizen, ik ben te oud.'