James Kambaki werkt als
projectcoördinator voor Artsen zonder Grenzen in het rampgebied van
Pakistan. Regelmatig vertelt hij over de situatie en het werk van
z’n team.
Ingesloten
‘Een paar dagen geleden lukte het om Khabula
weer te bereiken. Een paar duizend mensen zit daar ingesloten door
vloedwater op een klein stukje land. Met onder meer zand was het
ons gelukt om een smal stuk weg te herstellen, zodat we erdoor
konden. Het was te wankel om vrachtwagens overheen te sturen, maar
het lukte wel om met een paar terreinwagens erdoor te komen.’
Verwoesting
‘De mensen waren dolgelukkig ons te zien.
Velen van hen zaten al een week vast, met nauwelijks eten of
onderdak. We waren ook erg opgelucht, want we waren bang dat we ze
niet zouden kunnen bereiken. De lokale apotheker vertelde me dat de
mensen geen idee hadden dat het water eraan kwam. “We werden om 3
uur ’s nachts wakker, toen het water ons al helemaal omringd had”,
zei hij. “Iedereen in het dorp ging naar de enige droge plek die ze
konden vinden: dit kleine stukje land. Sommigen lukte het wat tarwe
mee te nemen, maar de meeste mensen hadden niets. Vanwaar we
stonden kon je de gedeeltelijk ondergelopen school en moskee en
andere gebouwen in het dorp zien, verder niets. Het was een
complete verwoesting”.’
Distributie
‘Meteen nadat we aankwamen, hebben we een
distributie van pakketten voor persoonlijke verzorging en kooksets
opgezet, en een mobiele kliniek ingericht. Op andere plaatsen
hadden we nogal eens met veel woede en chaos te maken vanwege de
wanhoop bij de mensen. Hier was de atmosfeer rustig en verliep de
distributie goed. Uiteindelijk konden we 500 families hulpgoederen
geven.’
Drinkwater
‘We waren ook erg bezorgd over het gebrek aan
drinkwater, omdat al het oppervlaktewater nu vervuild is. Via de
mobiele kliniek hebben we ook waterzuiveringstabletten uitgedeeld
en demonstraties gegeven over hoe je ze gebruikt. We hopen dat de
mensen ze ook echt gaan gebruiken en we zullen nog teruggaan om dat
te controleren.’
Huidaandoeningen
‘We hadden twee artsen bij ons, en onze
medisch coördinator. In de kliniek behandelden ze vooral
huidaandoeningen veroorzaakt door het water en de hitte en een
aantal gevallen van diarree en luchtwegontstekingen.’
Crisis
‘Het water stijgt nog steeds en op andere
plekken waar dat gebeurt, zijn de mensen er gebrand op weg te
komen. Maar hier is dat anders, omdat er echt geen andere plek is
waar ze naar toe kunnen. Overal in de omgeving zijn de wegen
verstopt met mensen die hoger gelegen gebied proberen te vinden en
beschutting tegen de zon. We denken dat er zo’n 15.000 mensen
onderweg zijn. De meesten hebben alles verloren en ze weten niet
wanneer ze weer naar huis kunnen. De crisis wordt eerder groter dan
kleiner, maar we zullen terug blijven komen naar Khabula om er
zeker van te zijn dat de mensen de hulp krijgen die ze nodig
hebben.
Lees ook het eerste
interview met James