Door de toename van geweld in Ingoesjetië leven mensen
in angst voor hun leven en dat van hun naasten. De afgelopen twee
jaar zijn al vele hulporganisaties uit het land vertrokken. Artsen
zonder Grenzen is een van de weinige hulporganisaties die nog in
deze Russische deelrepubliek werken. Onze medewerkers zijn getuige
van de enorme impact die het geweld op de mensen heeft.
Dagelijkse aanvallen
'Het verzet in Ingoesjetië neemt toe, wat
heeft geleid tot een grootschalige actie van lokale en federale
autoriteiten,' vertelt Willem de Jonge, landencoördinator van
Artsen zonder Grenzen in Ingoesjetië. 'Desondanks vinden er elke
dag aanvallen plaats op politie en overheidsvertegenwoordigers, met
als uitschieter de aanval van 22 juni op Yunus-Bek Yevkurov, de
president van Ingoesjetië. Intussen lijdt de bevolking onder de
cirkel van geweld, van aanvallen en tegenaanvallen.'
Meest gewelddadig
Ingoesjetië is een buurstaat van Tsjetsjenië,
beide gelegen in de bergachtige Noord-Kaukakus. Ooit bevonden zich
er 140.000 gevluchte Tsjetsjenen, nu zijn dat er nog 18.000 die in
deplorabele omstandigheden leven. De toekomst van Ingoesjetië ziet
er niet rooskleurig uit: er zijn weinig natuurlijke hulpbronnen en
de werkloosheid is rond de 70 procent. Ingoesjetië wordt tot een
van de meest gewelddadige gebieden van de Russische Federatie
gerekend: in 2008 vonden meer dan 170 mensen er de dood, in het
eerste halfjaar van 2009 waren dat er al 139.
Psychosociale hulpverleners
Door de voortdurende spanning en angst raken
vele mensen in een depressie. Mensen blijven zoveel mogelijk thuis
en voelen zich niet veilig. Elke dag schudt de bevolking op van
explosies, vuurgevechten en aanvallen. 'De huidige situatie doet
mij denken aan 2004, Tsjetsjenië,' vertelt Lamara Umaravo,
psychosociaal medewerker van Artsen zonder Grenzen. 'Elke dag komen
er nieuwe slachtoffers binnen in de ziekenhuizen. Dit gaat wat een
normaal mens kan bevatten te boven, hun wereld staat op de
kop.'
Sterke stijging
9 psychosociale hulpverleners werken 5 dagen
in de week in de districtsziekenhuizen van Nazran, Sunzha en
Malgobek. Daarnaast komen zij één keer in de week in poliklinieken
in 6 dorpen. De afgelopen 2 jaar is het aantal consulten sterk
gestegen, in 80 procent van de gevallen gaat het om mensen die in
aanraking zijn gekomen met geweld. Ook dat is een stijging. In
januari 2008 bijvoorbeeld, telden het aantal consulten in verband
met geweld 439, in mei 2009 waren dat er 1.273, bijna 3 keer
zoveel. Mensen zijn angstig en verdrietig, ze hebben voortdurend
het gevoel dat er iets ergs staat te gebeuren en treuren om hun
verlies. Ze lijden aan symptomen van traumatische stress:
slaapproblemen, paniekaanvallen en herbelevingen.
Vertrouwen winnen
De toenemende onveiligheid heeft de structuur
van de samenleving aangetast. Mareta Gudiyeva, leider van het
psychosociale zorgprogramma van Artsen zonder Grenzen:
'Traditionele zelfhulpmechanismen zoals steun vinden bij
familieleden, vriendschap, geloof, werken niet meer goed. Een sfeer
van wantrouwen en onveiligheid overheerst. Mensen raken bijna
gewend aan het geweld en willen het er niet over hebben.' Door
strikte vertrouwelijkheid en verschillende counselingtechnieken te
hanteren en simpelweg medeleven te tonen, winnen onze hulpverleners
langzaamaan het vertrouwen van de patiënt. Mareta Gudiyeva besluit:
'Mensen komen naar ons toe voor confidentiële, neutrale hulp zonder
vooroordelen. Wat voor hen telt, is dat zij hun problemen kunnen
uitspreken en dat er naar hen geluisterd wordt. Dat is de
belangrijkste bijdrage die wij hier leveren.'