Na de
aardbeving in Haïti van 12 januari stuurde Artsen zonder Grenzen
onmiddellijk extra hulpverleners naar het land toe. Onder hen
chirurg Paul McMaster. Zijn vlucht werd omgeleid naar de
Dominicaanse Republiek. Hij en het team reden de hele nacht door
naar Port-au-Prince en richtten een verlaten ziekenhuis in als
werkplek: 'Die ochtend kwam er ineens een naschok. We renden het
gebouw uit en zijn buiten verder gegaan. We opereren onder een
boom.'
Van zijn verslag is ook een
audioslideshow gemaakt, met foto's van Julie Rémy. Bekijk en
luister.
Op straat behandelen
'Overal zie je ingestorte gebouwen. Toen wij aankwamen, lagen er
nog steeds lijken in de straten. Die nacht zijn we meteen gestart
met het Carrefour ziekenhuis, dat niet meer open was, weer werkbaar
te maken. Het personeel was weggegaan om voor hun familie te
zorgen. We hebben de weg afgezet en hebben honderden patiënten
buiten, op straat, behandeld. We opereren op het binnenplein van
het ziekenhuis. De eerste 48 uur lagen mensen op de vloer en op
matrassen. Maar nu hebben we wat bedden weten te bemachtigen.
Vrijdagavond is het ons gelukt de stroom weer aan de praat te
krijgen. Ook het water werkt weer.'
Voorraden raken op
'Helaas hebben we onze speciale chirurgische kits en
spullen nog niet gekregen. De vlucht waarop het zat, mag maar
steeds niet landen op Port-au-Prince. Dus we moesten naarstig op
zoek naar chirurgische instrumenten. We hebben nu spullen die
normaal voor verloskundige operaties worden gebruikt, geleend. Van
alles raakt op: sinds zaterdag de 16e is een van de
medicijnen die we nodig hebben voor de verdoving van patiënten, op.
We hebben geen gips meer om breuken te zetten en we hebben geen
rekverband meer, dus onze logistieke teams werken erg, erg hard om
aan voorraden te komen. Maar tot nu toe worden al onze vliegtuigen
telkens omgeleid naar de Dominicaanse Republiek. En dan moeten ze
met vrachtwagens over de weg hiernaartoe vervoerd worden. We hopen
en bidden dat onze medicijnen, onze chirurgische instrumenten en al
het andere snel hier zullen zijn.'
Baby
'We hebben echt letterlijk, honderden en honderden gewonden
behandeld. Veel mensen hebben naar verhouding lichte verwondingen:
arm- en beenbreuken. Maar het zijn helaas altijd de trieste
gevallen die je bijblijven: een baby met ernstige complicaties. We
hadden gewoon niet alle medicijnen die we nodig hadden. Binnen 24
uur was het kindje overleden. En we weten niets: niet de naam, waar
het kindje vandaan kwam, en of zijn ouders weten dat het dood
is.'
Kinderen met zware operaties
'Aan de andere kant geven we een beetje hulp en ondersteuning
aan honderden mensen die waarschijnlijk alles verloren zijn.
Gisteren voerden we een amputatie uit op een vrouw. Het was kantje
boord: we waren haar bijna kwijt, maar we slaagden erin haar terug
te krijgen. Zelfs met kinderen die echt hele zware operaties hebben
ondergaan, lijkt het nu goed te gaan. Dat stemt me positief, maar
tegelijkertijd maak ik me zorgen om de vele gewonden die nog geen
medische zorg hebben gekregen. Die wonden zullen gaan ontsteken, en
dat is gevaarlijk.'
Gevaarlijke infecties
'De acute fase is bijna voorbij. De meeste mensen met zware
verwondingen hebben hun leven verloren terwijl ze nog in het puin
vastzaten. We opereren nu de mensen met ernstige fracturen. Maar de
acute fase is relatief eenvoudig vergeleken met wat er aankomt:
mensen met bijkomende complicaties, infecties, en proberen te
voorkomen dat mensen aan hun infecties overlijden. En er is geen
andere plek waar vrouwen die een keizersnede nodig hebben, terecht
kunnen: dus dat doen wij. En dan heb je nog de "gewone''
aandoeningen waarvoor mensen dringend medische hulp nodig hebben,
zoals astma.'
Maandenlang
'Ik
vind dat onze noodhulpteams uitzonderlijk goed werk hebben
verricht, en dat we ook geweldige hulp hebben gehad. Maar ik vrees
dat deze ramp op een bepaald punt uit het nieuws verdwijnt. Maar
dan zijn deze mensen er nog steeds: mensen die niets meer hebben.
Ze hebben geen huis, en ze zijn familie kwijt. Veel mensen verlaten
de stad, lopen fysiek weg van de verwoesting. Maar zieke kinderen,
bevallende vrouwen en al die gewonden zullen nog maandenlang
dringend hulp nodig hebben. Dus wij van Artsen zonder Grenzen, maar
ook onze collega-hulpverleners hebben de komende maanden nog heel
veel steun nodig.'
'Normaal'
'We werken rond de klok. Ik weet eigenlijk niet eens wat voor
een dag het vandaag is. We gaan gewoon door met ons werk.
Gisterennacht hebben we nog een paar keizersneden uitgevoerd.
Vandaag is de eerste dag die "normaal" aandoet. Veel van onze
Haïtiaanse medewerkers hebben het nodige te verwerken. Ook zij
hebben familie verloren. Een aantal teamleden zat zelf meer dan 12
uur vast onder het puin.'
Nog niet eerder meegemaakt
'Het aantal slachtoffers dat we hier behandelen is vergelijkbaar
met de oorlogs- en conflictsituaties waar wij werken. Maar het
aantal doden, dat is van een omvang die ik nog niet eerder heb
meegemaakt. En zoals altijd zijn het de meest kwetsbaren die het
meest eronder lijden en het niet overleven.'
Bekijk webfilms, foto's, luister en lees interviews over onze
noodhulp aan de aardbevingsslachtoffers