Vroedvrouw Sigrid Kopp van Artsen zonder Grenzen
begeleidde het project waarbij een groep vrouwen in korte tijd een
fistelhersteloperatie krijgen: 'Een fistelkamp is vol van
ongelooflijke trieste verhalen. Elke vrouw had stuk voor stuk een
langdurige, zware bevalling meegemaakt waarbij zij, in de meeste
gevallen, het kind hadden verloren. En dan, na al hun pijn en
lijden, is de vrouw ook nog incontinent geworden, wordt ze
verlaten, is ze een verschoppeling van de
maatschappij.'
HÉLÈNE*(46)
Twee keer was zij zwanger: haar eerste kindje overleed twee
maanden na de geboorte, de tweede werd dood geboren. Haar
echtgenoot verliet haar. Als ze hem geen kinderen kon geven zou hij
hertrouwen zei hij. Het was tijdens de tweede bevalling, die 4
dagen duurde, dat zij een fistel opliep. Dat was zes jaar geleden.
Haar man is hertrouwd en heeft 2 kinderen met zijn nieuwe
vrouw.
'Ik ben de enige vrouw in mijn dorp met dit
probleem. De hele dag werk ik op het veld en dan ga ik naar huis,
alleen. Als ik naar de kerk ga moet ik van de andere vrouwen ver
weg van hen zitten, vanwege de stank. Ook kinderen schelden me uit.
Ik ben eraan gewend geraakt, maar het doet nog steeds pijn. Zelfs
hier in het fistelkamp durfde ik eerst niet bij de anderen te gaan
zitten. Ik lekte meer urine dan de anderen en durfde niet met ze te
praten of met ze samen te eten. De enigen die me hier hebben
bezocht zijn mijn ouders. Nu ik mijn operatie heb gehad voel ik me
een stuk beter. Er zijn meer vrouwen in de bush die ook een fistel
hebben, zij moeten óók komen. Ik vind het geweldig dat mensen uit
het buitenland ons deze kans op herstel hebben gegeven.'
ZANABA (16)
Drie maanden geleden kreeg Zanaba weeën. Na drie dagen van
intense pijn ging haar moeder Deooda op zoek naar een traditionele
vroedvrouw. Op de zevende dag huurde zij iemand met een motorfiets
om hen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis te brengen, in Paoua.
De reis nam een dag in beslag. Daar voerde Artsen zonder Grenzen
een keizersnede uit, maar helaas bleek de baby doodgeboren. Nadat
zij twee maanden was opgenomen, bracht het team haar over naar het
fistelkamp in Boguila.
'Ik wilde eigenlijk niet trouwen, maar ik
moest van mijn vader. Mijn echtgenoot weet wat ik heb, maar hij
heeft niets voor me gedaan. Zijn moeder heeft me hier bezocht, maar
hem heb ik nu al drie maanden niet gezien. Ik wist niet van het
bestaan van een fistel af, en hoe dat kon ontstaan. Maar ik ben
blij dat ik de operatie heb gekregen. Als ik weer thuis ben zal ik
dansen en zingen en God danken voor deze dokter.'
65 vrouwen
Deze twee vrouwen werden eind 2010
geïnterviewd. Zij bevonden zich onder de 65 vrouwen die Artsen
zonder Grenzen in bijna twee maanden tijd voor een fistel
opereerde. De vrouwen verbleven een aantal weken in een
tentenkliniek bij het ziekenhuis in Boguila, een stadje in het
westen van de Centraal-Afrikaanse Republiek. Zij werden hierbij
ondersteund door een medisch team van onder anderen vroedvrouwen.
Sinds 2006 heeft Artsen zonder Grenzen vanuit Nederland meer dan
600 fistelhersteloperaties uitgevoerd, onder meer in Somalië, de
Democratische Republiek Congo en de Centraal-Afrikaanse
Republiek
* Om privacyreden is deze naam gefingeerd