Noodhulp Themapagina's

HET VERHAAL VAN CAVINE (10)

Het eerste kindje dat van Artsen zonder Grenzen aidsremmers kreeg in Uganda

Twee jaar geleden was Cavine Atim doodziek. Ze was erg mager, had rode ogen en uitslag, haar buik en hoofd waren opgezwollen. Haar moeder ging van ziekenhuis naar ziekenhuis, maar niemand kon haar vertellen wat er mis was. Haar geld was op, ze kon niet langer meer van hot naar her reizen. Haar laatste hoop was de kliniek van Artsen zonder Grenzen in Madi Opei, in het noorden van Uganda.

 

De Ugandese Cavine is hiv-positief. © Brendan BannonHet eerste kinderpatiëntje

Cavine, toen 8, werd onderzocht en getest. Het Artsen zonder Grenzen team stelde vast dat ze aan tuberculose leed én hiv-positief was. Haar moeders hart brak toen ze ontdekte dat haar kind het hiv-virus ook had, net zoals zij. Cavine kreeg tbc-medicijnen én aidsmedicijnen. Daarmee was Cavine het eerste kindje dat een aidsremmende behandeling kreeg in het project.

 

Aidsmedicijnen

Inmiddels is Cavine 10 jaar en slikt ze nog steeds trouw haar medicijnen. Christine Langwen Atim, haar moeder, vertelt: 'Haar gezondheid en haar weerstand is stukken beter. Een tijdje geleden had ze malaria. Elke ziekte is gevaarlijk voor een kind met hiv. Maar Cavine kreeg een pillenkuur van Artsen zonder Grenzen, en is weer gewoon genezen van de malaria!

Cavine was het eerste kindje dat een aidsremmende behandeling kreeg in het project van Artsen zonder Grenzen in Madi Opei, Uganda. © Brendan BannonEen 'gewoon' meisje

Cavine: 'Ik vind het leuk om mijn moeder te helpen in huis. Ik help met het fijnstampen van gierst voor het eten, en ik hou het vuur brandend voor mijn moeder als ze kookt.' Als ze de foto ziet die fotograaf Brendan Bannon net van haar genomen heeft, zegt ze lachend: 'Kijk, ik ben net een gewoon meisje!' Haar vader is omgekomen tijdens de burgeroorlog, maar haar oma heeft ze nog wel: 'Ik ben erg trots op mijn kleindochter! Ze is heel slim en doet het goed op school, en ze helpt haar moeder heel goed. Ze is net zoals alle andere kinderen!'

 

De moeder

Christine Atim: 'Ik was zo bang dat mijn dochtertje dood zou gaan. Ze was zo dun, zo klein voor haar leeftijd, ze zag er heel anders uit dan andere kinderen. Maar nu is gezond en gelukkig, en ze lacht weer. Twee jaar geleden had ik bijna de hoop verloren. En kijk eens hoe goed zij er nu uitziet!'

 

Zoals Cavine zijn er vele andere kinderen in Uganda. Zoals Proscovia (4), Joyce (8), Prisca (7), Drogba (2,5), Molly (4) en Isaac (8). Ze houden allemaal van dingen als tekenen, voetballen, koken en touwtje springen. Ze helpen in huis en ze hebben dromen. Zo wil Isaac bijvoorbeeld piloot worden. En allemaal krijgen ze aidsremmers van Artsen zonder Grenzen in het Madi Opei project in Noord-Uganda.

 

Help miljoenen aidspatiënten wereldwijd. Doe mee aan de e-mailactie!