Vol trots laat Prisca Muvirimi (39) haar blozende baby van 18 maanden zien. Ze is op controle in één van de twee klinieken van Artsen zonder Grenzen in het township Epworth, Zimbabwe. De controle wijst uit dat het goed gaat met zowel Prisca als haar baby, een verschil van dag en nacht met hoe Prisca’s leven er nog maar drie jaar geleden uitzag.

Mysterieuze ziekte

‘In 2008 overleed mijn eerste man aan een mysterieuze ziekte. Hij had symptomen van hiv/aids, maar dat wist ik niet. Daarna werd ik ook erg ziek. Ik kreeg het advies van de mensen om me heen om me te laten testen. Dat vond ik een hele moeilijke stap, maar ik besefte wel dat ik me moest laten behandelen om weer beter te worden.’

Shock

Zo kwam ik in de kliniek van Artsen zonder Grenzen terecht en bleek ik hiv-positief te zijn. Ik was totaal in shock. M’n man had me bedrogen, en nu had ik nu ook nog deze vreselijke ziekte. Ik was verpletterd. Gelukkig maakten de begeleiders in de kliniek me snel duidelijk dat er een toekomst voor me was via het hiv/aidsprogramma van Artsen zonder Grenzen. Vanaf dat moment werd alles anders. Eerst was ik bang voor de medicijnen, omdat veel mensen zeiden dat ik er dood aan zou gaan. Maar nadat ik een aantal maanden de medicatie had genomen, kreeg ik m’n krachten en m’n eetlust terug.’

Zwanger

‘En dat was nog niet alles. Via het hiv/aidsprogramma van Artsen zonder Grenzen ontmoette ik m’n huidige man, die ook net positief getest was. Met mijn vorige man had ik geen kinderen kunnen krijgen en ik was bang dat ik er al te oud voor was, maar nu werd ik zwanger, op m’n 37e! Ik kreeg andere medicatie van de verpleegkundigen en ik werd opgenomen in het programma van Artsen zonder Grenzen dat voorkomt dat je het virus overdraagt op je ongeboren kind. Ik was erg gelukkig toen ik een gezond kind ter wereld bracht, ondanks alles. Daarom heet ze “Shamiso”, “wonder” in onze taal, omdat ze echt het wonder in mijn leven is!’

Vooroordelen

‘Toen ik me liet testen, waren er nog veel vooroordelen over hiv/aids in Epworth, dus het duurde even voordat ik over m’n ziekte durfde te praten. Inmiddels heb ik de kracht gevonden om bijvoorbeeld mijn buren te overtuigen dat ze zich ook moeten laten testen. Ze luisteren naar mij, omdat ze zien hoe goed het me gaat.’

Baby

‘Ik wil nu graag een tweede baby. Nu m’n eerste kind zonder hiv/aids uit de behandeling gekomen, kan ik niet wachten op de tweede. Ondertussen geniet ik enorm van Shamiso. Ze houdt ervan om met andere baby’s te spelen. Ze is intelligent en eet graag bananen en yoghurt. Ze probeert van alles te pakken en praat met ons in zinnetjes van één woord. Ik zou het liefst nog een jongetje erbij hebben.’

November 2011

Geneesmiddelen in gevaar

‘Ik hoop dat de buitenwereld ons niet vergeet’, zegt hiv/aidspatiënt Prisca Muvirimi in Zimbabwe. ‘Onze regering heeft niet de middelen om ons te helpen. Zonder medicijnen zullen we het niet redden.’

De medicijnen waar Prisca het over heeft, zijn wel degelijk in gevaar. Nieuwe Europese maatregelen bedreigen de productie en aanvoer ervan. De maatregelen zijn nog niet aangenomen, dus help ons druk uit te oefenen op de EU: teken onze petitie!