Wereldbaby: Baby Dominique

In de regio Kimbi-Lulenge, in de oostelijke Congolese provincie Zuid-Kivu, verleent Artsen zonder Grenzen broodnodige medische zorg. In Oost-Congo laaien gevechten regelmatig op met als gevolg dat er een groot tekort is aan gezondheidszorg. Zenka en Carolien van Artsen zonder Grenzen trokken naar Kimbi-Lulenge om verslag van het project te doen aan donateurs.

 

In de gezondheidspost

Als wij binnenkomen in de gezondheidspost van Misisi blijkt dat er een vrouw aan het bevallen is. Dominique, de (Belgische) verloskundige van Artsen zonder Grenzen gaat kijken hoe het gaat. Al snel blijkt dat er complicaties zijn. Ma is bevallen van haar achtste kindje, een jongetje, maar met haar zelf gaat het niet goed. De placenta wordt niet helemaal geboren en daarmee wordt de situatie kritiek. In Misisi is alleen deze gezondheidspost dus is de medische zorg er beperkt. Ze moet met spoed naar het ziekenhuis in Lulimba, waar Artsen zonder Grenzen werkt.

 

De klok tikt

Maar ambulances bestaan hier niet en de weg is zo slecht dat zelfs de chauffeur van de terreinwagen die we hier gebruiken, er moeite mee heeft. De enige optie om haar mee te nemen is dat we een bank achterin de Land Cruiser opklappen en een matras erin schuiven. Het is overduidelijk dat zij pijn heeft en de klok tikt. Ik, Zenka, zit samen met Dominique achterin en heb haar zojuist geboren zoontje dicht tegen mij aangeklemd om hem warm te houden.

 

Mamma, mwa toto

Het is een vreselijke rit voor haar: diepe kuilen, rivierbeddingen, grote keien op de weg. Wij hotsen en klotsen alle kanten op en proberen haar bij bewustzijn te houden. Ik zeg keer op keer tegen haar "Mamma, mwa toto", "Mamma, dat is je kind" in het Swahili. Er glijdt een kleine glimlach over haar van pijn vertrokken gezicht. Dominique probeert de infuuszak enigszins onder controle te houden. We hopen allemaal dat zij het gaat redden. Gelukkig gaat het goed met haar zoontje. Dominique vertelt dat zij eigenlijk bijna iedere week wel een noodtransport heeft als zij deze gezondheidspost bezoekt.

 

Duimen

Na wat een eeuwigheid lijkt (later hoor ik dat het een uur was) komen wij aan bij het ziekenhuis. Van tevoren hebben we het team daar via de radio in de auto opgeroepen de verloskamer in gereedheid te brengen. Deze kamer is totaal niet vergelijkbaar met die in Nederland, maar wel alles wat beschikbaar is tot het nieuwe ziekenhuis dat Artsen zonder Grenzen aan het bouwen is, klaar is. Met vereende krachten wordt ze naar binnen gedragen. We zijn erin geslaagd haar de hele weg erbij te kunnen houden. Ik draag haar zoontje erachter aan. Dominique doet de medische overdracht aan de artsen en dan is het duimen.

 

Dominique

De volgende dag krijgen we goed nieuws: ze heeft het gered, al is het wel kritiek geweest. Ze heeft een bloedtransfusie gehad en moest gereanimeerd worden, maar ze is er nog. En haar 8 kinderen hebben nog een moeder. En, naar goed lokaal gebruik, heeft Ma haar nieuwe zoontje naar verloskundige Dominique vernoemd.

 

© Carolien Wijnia

 

Emoties

Twee dagen na het noodtransport zien mijn collega Carolien en ik haar terug. Ik moet twee keer naar haar kijken om haar te herkennen: is dit dezelfde vrouw? Ze lijkt wel 10 jaar jonger nu haar gezicht niet meer door pijn is getekend. We vliegen elkaar geëmotioneerd en spontaan om de hals. Op dat moment drukt Carolien af en zo zijn we in een grote omhelzing vereeuwigd. Met een brok in mijn keel neem ik afscheid van haar: omdat ik haar nu weer zo gelukkig in levenden lijve terug zie en omdat door dit ene voorbeeld mij opnieuw zo duidelijk wordt waarom Artsen zonder Grenzen hier hulp verleent.

 
Na sinds 1989 het leven gegeven te hebben aan in totaal 9 kinderen, waaronder een drieling waarvan er 1 aan malaria is overleden en 2 tweelingen, is de 40-jarige Ma bang voor een volgende bevalling. De vroedvrouw van het ziekenhuis heeft al een afspraak voor haar en haar man ingepland om over gezinsplanning te praten. Want Ma wil rust.

 

Zenka Slegt is Hoofd Fondsenwerving van Artsen zonder Grenzen.

Sluit zoeken

Zoekveld