© Florian Lems/MSF

Logistiek in een rampgebied

afbeelding van Quirijn Dees

Quirijn Dees

logistiek medewerker

De logistieke uitdagingen voor de hulp aan de slachtoffers van tyfoon Haiyan in de Filipijnen waren groot. De hulp van de bevolking was hierbij cruciaal, volgens technisch logistieker Quirijn Dees.

Lokale zakenman

Een van mijn eerste prioriteiten in Ormoc was een loods vinden om onze medicijnen, hulpgoederen en materiaal om schoon drinkwater te verzorgen, op te slaan. Dit moest bovendien snel gebeuren, want de eerste vracht zou al snel komen en onze mobiele klinieken moesten snel bevoorraad worden. Gelukkig had mijn collega in Cebu een telefoonnummer van Herme, een lokale zakenman die ons dolgraag wilde helpen.

 

Ondergelopen bowlinghal

De opslagplaats die Herme in gedachte had, was een oude bowlinghal die half ondergelopen was met water omdat het dak eraf was gewaaid. Maar na een paar dagen reparaties uitvoeren én water afvoeren met emmers, bleek het de perfecte plek voor onze medicijnen en materialen. Herme hielp ons bovendien met het invoeren van de goederen bij de haven. We hoefden hier niets voor te betalen!

 

© Quirijn Dees vertrekt per boot met een medisch team naar het kustdorp Libertad, dat zo afgelegen ligt dat het niet over de weg te bereiken is.

 

Laatste moment

Toen we eenmaal een ruimte hadden voor onze spullen, hadden we ineens dringend behoefte aan transportmiddelen zoals heftrucks en vrachtwagens. Deze keer hielp Brenda, een medewerkster van het lokale ziekenhuis, ons uit de brand. We konden niet altijd goed aangeven wanneer we onze vrachten verwachtten, of het per boot of vliegtuig kwam en hoeveel het was. Toch was Brenda altijd bereid om iets te regelen, zelfs als we echt pas op het allerlaatste moment bij haar aanklopten.

 

Wanhopige momenten

Er waren echt momenten dat we wanhopig waren. Zoals op een zondagavond, toen we een vrachtwagen moesten uitladen en er geen heftruck te vinden was (of de heftruckchauffeurs allemaal bij de avondmis zaten). Ik trok daarop samen met een collega naar een plaatselijk bouwbedrijf. De bewaker daar zei dat ze dicht waren, maar dat hij de eigenaar wel wilde zoeken. Na een half uur kwam hij terug, met de eigenaar. Die twijfelde geen moment toen we om een heftruck vroegen. Sterker nog, we mochten hem kosteloos lenen, zolang we wilden.

 

Optimisme

De Filipijnse bevolking is blij dat mensen uit andere delen van de wereld hen komen helpen. De mensen zijn optimistisch en willen er samen weer zo snel mogelijk bovenop komen. Rond de stad zie je dan ook overal borden en vlaggen waarop dingen staan als “roofless but not hopeless” of “big thanks to all foreign aid workers”

 

Bord in het afgelegen kustdorpje Libertad waar Artsen zonder Grenzen op 5 december 2013 een mobiele kliniek hield. © Florian Lems

 

Hulp van de Filipijnen

Wat ik zelf vooral besefte, is dat Artsen zonder Grenzen haar werk, en dan vooral het logistieke deel van haar werk, niet kan doen zonder de hulp van de mensen hier. Zelfs na slechts enkele dagen na de tyfoon, toen mensen hun huizen aan het heropbouwen waren of nog aan het zoeken waren naar vermiste familieleden, waren ze altijd bereid om ons te helpen bij ons werk.

 

December 2013

Sluit zoeken

Zoekveld