Het dagelijkse leven in Jemen

Jasmin Ali (26) is lerares op een basisschool in Qatabah, in het zuidwesten van Jemen. Het gewelddadige conflict in het land heeft het dagelijkse leven er aanzienlijk moeilijker gemaakt.

‘De school waar ik werk, is drie maanden geleden gesloten. Onlangs vielen er nog bommen vlakbij de school, waarbij alle ramen barstten. Gelukkig waren er geen kinderen meer.’

 

Winkels dicht

‘Sinds het conflict is opgelaaid, is alles moeilijker en zwaarder geworden. Zo is het lastig geworden om aan eten en water te komen. Winkels zijn dicht. En de markt is er ook niet altijd. Sommige families zijn volledig afhankelijk van hun handel op de markt. Maar zodra de bommen vallen, rent iedereen weg en wordt er niets meer verkocht. Ook mijn vader en broer werken op de markt. Zij verdienen nauwelijks genoeg om eten te kopen, zeker nu de prijzen zo dramatisch zijn gestegen.’

 

Gebrek aan water

‘Maar het grootste probleem is het gebrek aan water. Zonder water is er geen leven. In Qatabah is er geen stromend water meer, omdat de watervoorziening door gebrek aan brandstof niet meer functioneert. In het stadje is één waterput. Daar zijn altijd heel veel mensen te vinden, waardoor water halen erg lang duurt. En soms is de put al leeg als je aan de beurt bent. Dan moeten we drie tot vier uur lopen naar de volgende put. Maar omdat we maar één zware jerrycan per persoon kunnen dragen, kunnen we niet genoeg water mee terug nemen voor de hele familie.’

 

Het is altijd druk bij de waterput in Qatabah, de enige plek waar de bevolking gratis water kan halen. © MSF

 

Bombardementen gaan door

‘Ondertussen gaan de bombardementen door. We slapen slecht. Gisternacht waren de kinderen ontzettend bang, omdat de gevechten erg dichtbij waren. We hebben overwogen om Qatabah te ontvluchten, maar we leven met 26 familieleden in één huis. We zouden niet weten waar we terecht kunnen. Dan is het misschien beter om te blijven. Hier hebben we tenminste een huis. Maar als de frontlinie nog verder opschuift, hebben we misschien geen keuze meer.’

 

Straten leeg

‘We dachten nooit dat dit zou kunnen gebeuren. Qatabah was een vredige plaats. Mensen kwamen altijd uit de wijde omgeving naar Qatabah in de heilige maand Ramadan. De straten zouden vol staan met marktkraampjes en mensen. Maar dit jaar zal er niemand komen. De straten zijn leeg en blijven leeg.’

 

Artsen zonder Grenzen geeft in het ziekenhuis in Qatabah onder meer ondersteuning op de eerste hulp, de verpleegafdeling en het laboratorium. 

 

Juni 2015

Sluit zoeken

Zoekveld