Gevangen in geweld

In december 2013 braken er hevige gevechten uit in Zuid-Sudan. Twee jaar later raast het gewelddadige conflict onverminderd door. Vooral deelstaat Unity wordt zwaar getroffen.

Het conflict in Zuid-Sudan begon in december 2013 toen president Salva Kiir vicepresident Riek Machar beschuldigde van het beramen van een staatsgreep. Gevechten tussen aanhangers van beide partijen braken daarop uit. Die begonnen in hoofdstad Juba, maar verspreidden zich al snel over andere delen van het land. Vele andere gewapende groeperingen en milities raakten bij de strijd betrokken. Vredesbesprekingen zijn meermaals gestart en afgebroken. Het geweld houdt aan.

 

Rijen aan verbrande en geplunderde huizen in het plaatsje Leer, in de deelstaat Unity, vanuit de lucht gezien. © Michael Goldfarb

 

Gevlucht

De deelstaat Unity is een van de zwaarst getroffen gebieden. In de deelstaat zijn bijna 600.000 mensen op de vlucht. Zo moesten talloze mensen in april 2015 op de vlucht slaan toen een nieuwe golf van geweld door het gebied trok. Velen vonden een schuilplek op de terreinen van de VN-missie in Bentiu, waar inmiddels 106.000 mensen leven. Anderen vluchtten de jungle en moerasgebieden in.

 

Honderdduizenden mensen zijn op de vlucht. Velen zochten op terreinen van de VN een schuilplaats. © Anna Surinyach

 

‘Al twee jaar lang vrezen we voor ons leven en verstoppen we ons overdag in de moerassen. We leven in het water, staan letterlijk tot aan onze nek in het water. We moeten de kinderen op onze schouders zetten, anders verdrinken ze. Als de zon onder gaat, gaan we terug naar ons dorp. We zien dat onze huizen verbrand en geplunderd zijn. Er is niets meer. Als we geluk hebben, vinden we iets te eten.’ – Een bewoner van Leer, in de deelstaat Unity

 

Extreem geweld

Burgers zijn steeds vaker doelwit van aanvallen. Zij staan bloot aan extreme vormen van geweld, zoals verkrachtingen, ontvoeringen, afpersingen, plunderingen en executies. Niemand wordt gespaard. Teams van Artsen zonder Grenzen krijgen voortdurend berichten van de verschrikkingen die de bevolking moet doorstaan.

 

Peter Gatlek (50) zit op een ziekenhuisbed in Lankien. Een kogel raakte zijn hoofd toen hij ontsnapte aan een aanval op zijn dorp. © Dominic Nahr

 

‘Toen het conflict begon, was het tussen gewapende groepen. Maar het geweld is nu gericht op burgers. Strijders pakken onze koeien af, vermoorden mensen, ontvoeren onze meisjes en verkrachten vrouwen. Er is niets meer. Geen vee, geen eten, niets. Daarom zijn we naar het vluchtelingenkamp gegaan. De mensen die in de moerassen blijven, zullen dood gaan van de honger.’ – Een vluchtelinge op het VN-terrein in Bentiu, in de deelstaat Unity

 

Onveilig

De bevolking van Unity zit gevangen in het geweld. Op het VN-terrein in Bentiu is nog enige bescherming, maar daarbuiten zijn talloze mensen aan hun lot overgelaten. De humanitaire situatie verslechtert steeds verder. In Zuid-Unity namen mobiele medische teams van Artsen zonder Grenzen in groten getale ondervoede mensen waar. Hulp is er echter, ondanks de enorme noden, niet genoeg – vanwege de wijdverspreide onveiligheid en het gebrek aan bescherming is het voor hulporganisaties zeer lastig om hulp te bieden. Ook Artsen zonder Grenzen ondervond dat, toen haar basis in Leer meerdere keren werd vernield en geplunderd. Toch blijven we ervoor vechten om acuut nodige hulp te kunnen geven.

 

De medische en humanitaire noden onder de bevolking zijn enorm. © Diana Zeyneb Alhindawi

 

Hulp door het hele land

Dat doen we door het hele land. Momenteel werkt Artsen zonder met Grenzen ruim drieduizend hulpverleners in Zuid-Sudan. Zij werken in achttien projecten in zeven van de tien deelstaten. Van 1 januari tot 3 oktober 2015 gaven zij 532.305 medische onderzoeken, waarvan 197.670 aan kinderen onder vijf jaar. Daarnaast voerden zij 8.574 chirurgische ingrepen uit en behandelden zij 10.982 ondervoede kinderen.

 

 

‘We zien elke dag geweld. Ik heb dat nog nooit zo meegemaakt. Er wordt zwaar, heel intensief gevochten. We behandelen patiënten terwijl er buiten geschoten wordt. We konden maar zo veel doen. We moesten soms terugtrekken, om onszelf in veiligheid te brengen. De gevechten komen soms dichtbij. En zelfs ons terrein op. We zijn geplunderd. Alles werd meegenomen, waaronder medische voorraden, onze voertuigen en onze brandstof. We kunnen soms niet genoeg voor onze patiënten doen. Maar er zijn wel degelijk mooie momenten. Soms niet eens van medische aard. Soms is het vasthouden van een hand al genoeg.’ – Robert Allen, logistiek medewerker van Artsen zonder Grenzen

 

Teams van Artsen zonder Grenzen werken in zeven van de tien deelstaten in Zuid-Sudan. © Anna Surinyach/MSF

 

December 2015

Sluit zoeken

Zoekveld