Verlies en hoop in Zuid-Jemen

Zes maanden geleden stapte Mocktar (38) op een landmijn, in zijn dorp Karesh in het zuiden van Jemen. Hij werd meteen naar het chirurgisch ziekenhuis van Artsen zonder Grenzen in Aden gebracht.

Mocktar verloor zijn been. En bijna alle hoop. De oorlog in Jemen heeft zijn gezin zwaar getroffen. Door de gevechten moesten zij hun huis ontvluchten. Nu woont Mocktar met zijn vrouw, drie zonen en vijf dochters in een tijdelijk huisje in Al-Anad, vlakbij Aden. Ze wachten tot de gevechten rond hun woonplaats ophouden, zodat ze weer naar huis kunnen. Maar wanneer dat gebeurt, kan niemand zeggen.

 

Ter been

Vooral direct na zijn operatie had Mocktar het erg zwaar. Maar beetje bij beetje ging het beter. Zeker nadat hij een beenprothese aangemeten kreeg en hij beter ter been werd. Met behulp van intensieve zorg, ook van zijn gezin, kwam hij er langzaam bovenop.

 

 

Ervaringen delen

Hij wilde iets terugdoen. Daarom ging hij in het ziekenhuis aan de slag als psychosociaal medewerker. Hij helpt andere patiënten, veelal oorlogsgewonden die ledematen kwijt zijn, door steun te bieden, zijn eigen ervaringen te delen, door te luisteren en door mensen voor te bereiden op ingrijpende operaties en het leven erna.

 

 

Patiënten

De patiënten die Mocktar spreekt, hebben vaak hetzelfde als hij meegemaakt. Zo verloor Ahmed zijn been toen hij op een landmijn stapte in zijn woonplaats Taiz.

 

 

Khalil verloor zelfs beide benen, toen zijn huis werd geraakt door mortiervuur.

 

 

Lachen en zorgen

Mocktar kan weer lachen. De onzekerheid en zorgen blijven, over de veiligheid van zijn gezin, over hun verlaten huis, over de oorlog in zijn land. Maar hij heeft weer hoop.

 

 

Juli 2016, beeld © Malak Shaher/MSF

Sluit zoeken

Zoekveld