Maakt Artsen zonder Grenzen gebruik van gewapende escortes?

Het antwoord is: nee. Maar waarom niet? Is het niet beter om je te laten beschermen, zeker in gebieden waar de veiligheidsrisico’s erg groot zijn? Twee deskundigen aan het woord!

Wouter Kok, adviseur veiligheidsbeleid bij Artsen zonder Grenzen

‘Artsen zonder Grenzen werkt in principe nooit met gewapende bescherming. Wij vragen van de machthebbers in een gebied dat ze ervoor zorgen dat we ons ongehinderd kunnen verplaatsen en zich niet bemoeien met ons werk. Als je je laat vergezellen door gewapende bewakers van een van de partijen, word je in de ogen van de andere meteen verdacht. In Afghanistan hebben wij het vertrouwen van de Taliban, omdat we daar nooit onder de vleugels van de NAVO-interventiemacht hebben gewerkt, zoals veel andere hulporganisaties.’

 

‘We kunnen alleen zo werken omdat we financieel onafhankelijk zijn’

 

‘Ons beleid leidt er wel toe dat we nu geen toegang hebben tot regeringsgebied in Syrië. We zouden ons daar moeten laten begeleiden door het Syrische leger. Werken in gebied van Islamitische Staat (IS) is onmogelijk, omdat we met IS helemaal geen contact kunnen krijgen. In veel crisisgebieden worden we door onze onafhankelijke opstelling vertrouwd en krijgen we juist wel toegang. We kunnen alleen zo werken omdat we, dankzij onze donateurs, financieel onafhankelijk zijn. Daardoor hoeven we nooit veiligheidsvoorschriften van anderen te volgen.’

 

Een hulpverlener van Artsen zonder Grenzen overlegt met soldaten bij een checkpoint in Aden, Jemen.

 

Ebe Brons, oprichter en directeur van het Centre for Safety and Development

‘Als je je gewapend laat beschermen, moet je er ook vanuit gaan dat er in jouw naam gedood zal worden. Artsen zonder Grenzen zal dan gezien gaan worden als een organisatie die ook levens neemt in plaats van redt. Met wapens kom je al snel in een geweldsspiraal, waar je ver van weg wilt blijven.’

 

‘Ook militieleden en soldaten hebben kinderen die zorg nodig hebben’

 

‘De beste optie om in een onveilig gebied te komen waar je wilt, is je goed voorbereiden. Onder meer door schriftelijke toestemming te regelen van de machthebbers, zodat je iets kunt laten zien bij bijvoorbeeld een wegversperring. Als ook dat niet werkt, komt het erop aan dat je je erdoorheen kunt praten: ook militieleden en soldaten hebben kinderen en ouders die gezondheidszorg nodig hebben. Loopt een situatie onverwacht toch uit de hand, dan moet je de gewapende mannen op geen enkele manier provoceren en je volgend opstellen. Dat is je beste kans om er ongeschonden doorheen te komen.’

Sluit zoeken

Zoekveld