Dadaab, Kenia: Somalische vluchtelingen niet onder dwang terugsturen

maandag 20 april 2015

De oproep van Keniaanse politici om het vluchtelingenkamp van Dadaab, in het noordoosten van Kenia, binnen drie maanden te sluiten en de vluchtelingen te dwingen naar Somalië terug te gaan, zal dramatische en levensbedreigende gevolgen hebben voor honderdduizenden mensen. Zo waarschuwt Artsen zonder Grenzen.

 

Het Dadaab vluchtelingenkamp in Kenia, dat in feite uit 5 kampen bestaat, vanuit de lucht gezien op 8 maart 2015. © Tom Maruko.

 

Hulp en bescherming nodig

Artsen zonder Grenzen is van mening dat de vluchtelingen gezien de huidige omstandigheden in geen geval op een veilige en waardige manier terug naar huis kunnen. We dringen er bij de Keniaanse overheid en de internationale gemeenschap op aan om de Somalische vluchtelingen op Keniaans grondgebied juist meer hulp en bescherming te bieden.

 

Straf

‘Zo'n drastische maatregel in een onmogelijk korte tijdspanne zou generaties vluchtelingen de kans ontnemen om een eigen toekomst te kiezen,’ aldus Charles Gaudry, hulpcoördinator van Artsen zonder Grenzen in Kenia. ‘Deze verhuizing zou een echte straf betekenen voor honderdduizenden mensen. Ze zouden immers gedwongen worden om terug te keren naar een land waar veiligheid en medische zorg verre van gegarandeerd is, en op sommige plaatsen zelfs gewoon niet-bestaand.’

 

20 jaar

Het Dadaab vluchtelingenkamp in Kenia huisvest momenteel om en nabij de 350.000 mensen, en is het grootste vluchtelingenkamp ter wereld. Het vormt nu al meer dan 20 jaar een thuis voor verschillende generaties Somaliërs, die een door conflict verteerd land zijn ontvlucht. Artsen zonder Grenzen runt een ziekenhuis met 100 bedden en 4 gezondheidsposten in het kamp van Dagahaley, een van de 5 kampen van het Dadaab kampencluster.

 

Een grootmoeder met haar pasgeboren kleinkind in de armen. Het baby’tje is ter wereld gekomen in het Artsen zonder Grenzen ziekenhuis in het Dagahaley kamp in Kenia. © Tom Maruko

 

Minder geld, minder hulp

De afgelopen jaren is de humanitaire hulp in het Dadaab kamp al verminderd door de toenemende onveiligheid en een daling in financiële middelen van veel hulporganisaties die er aan de slag zijn. Toch biedt Dadaab nog steeds een veiliger onderkomen dan Somalië.

 

Geen plek

‘Somalië is geen plek om naar terug te keren,’ zei Abdul Hussein, een vluchteling eind maart tegen Artsen zonder Grenzen. ‘Hetzelfde probleem dat ons naar Dadaab bracht, bestaat daar nog steeds. Mensen kunnen nergens leven. Ze hebben niets.’ ‘Vluchtelingen dwingen om naar een door oorlog beheerst land terug te keren, is geen oplossing,’ vervolgt Charles Gaudry van Artsen zonder Grenzen. ‘Integendeel, de Keniaanse regering en de internationale gemeenschap moeten de handen in elkaar slaan en samen hulp en bescherming bieden aan Somalische vluchtelingen die onderdak zoeken in Kenia.’

 

Artsen zonder Grenzen werkt al 20 jaar in Dadaab, en is op dit moment de enige organisatie die medische zorg biedt in het kamp van Dagahaley. In 2014 gaven Artsen zonder Grenzen hulpverleners 180.000 ambulante consulten, namen zij 12.000 mensen op voor verpleging in het ziekenhuis, gaven zij 12.000 zwangerschapsconsulten en begeleidden ze de bevalling van 3.240 baby's in het kamp van Dagahaley. Na de aanvallen op de universiteit van Garissa op 2 april zette Artsen zonder Grenzen een team van Dadaab in om het ziekenhuis van Garissa te helpen bij de behandeling van de gewonden en bood ze medische hulp op de luchthaven van Garissa, waar honderden studenten naartoe gebracht waren.

Sluit zoeken

Zoekveld