© Florian Lems/MSF

Mobiele kliniek in Macanip

4 op elke 5 gebouwen in Macanip, een dorpje met 2.500 inwoners in het noorden van het eiland Leyte, zijn door tyfoon Haiyan verwoest. Van de lokale gezondheidspost is niets meer over dan puin.

De dichtstbijzijnde nog werkende post ligt één district verderop. Een mobiel team van Artsen zonder Grenzen is daarom naar Macanip gekomen. Zij geven medische én psychosociale zorg aan mensen die trauma’s hebben opgelopen van de tyfoon. Waaronder de 26-jarige Bernadina Barraza.

 

Angstaanjagend geluid

Toen de tyfoon in aankomst was, is Bernadina met haar kinderen naar de dorpsschool gegaan die als evacuatiecentrum dienstdeed. ‘De kinderen waren zo bang,’ vertelt ze, ‘het lawaai was enorm en angstaanjagend.’ Bernadina is met haar jongste kind, Marie Jersel van net 5 maanden oud, en haar oudste kind, Jerson van 4 jaar oud naar de mobiele kliniek van Artsen zonder Grenzen gekomen. De baby heeft diarree en Jerson heeft koorts en huiduitslag die heel erg jeukt. 

 

Bernadina Barraza met haar dochtertje Marie Jersel van 5 maanden oud en haar 4-jarig zoontje Jerson. © Florian Lems/MSF

 

’s Nachts wakker

De school en de kerk, waar ook vele inwoners schuilden voor de tyfoon, behoorden tot de weinige gebouwen die overeind zijn gebleven. Bernadina en haar familie zijn lichamelijk ongedeerd gebleven, maar vooral de kinderen hebben geestelijke klappen opgelopen: ‘Overdag speelt Jerson met de andere kinderen en gaat het goed. Maar ’s nachts kan hij maar niet slapen. Hij schrikt bang wakker. Ik denk dat het door de tyfoon komt.’

 

Psychologische hulp

Om de mensen te helpen hun trauma’s te verwerken, bieden de hulpverleners van Artsen zonder Grenzen ook psychologische hulp tijdens de mobiele klinieken. De Filipijnse psychologe Melida Daz werkt samen met het medische team: ‘Kinderen van zijn leeftijd schrikken vaak huilend wakker nadat zij zo’n grote ramp hebben meegemaakt. Vaak hoort daar ook bedplassen bij.’ 

 

Verpleegkundige Julie Ann Guilar aan het werk in de mobiele kliniek in Macanip. © Florian Lems/MSF

 

Een zwaard in de hand

Om hen te helpen ermee om te gaan, geeft ze hen papier en potloden. ‘Ik vraag ze te tekenen waar ze bang voor zijn. Dan vraag ik ze te omschrijven wat ze getekend hebben. Zo tekende een jongetje bijvoorbeeld een monster en zei dat hij bang was dat het monster hem pijn zou doen. Daarop vroeg ik hem wat hij zou doen om zichzelf te beschermen. Hij tekende zichzelf met een zwaard in de hand. Met deze speltherapie hopen we hem over zijn angst heen te helpen. De ouders vertel ik dat ze hun kinderen vooral moeten steunen, ze in hun armen te nemen als ze bang zijn zodat zij zich weer veilig voelen.’

 

Weer verder

Bernadina heeft zowel medische hulp als psychologische hulp gekregen. Ze haalt de door de dokter van Artsen zonder Grenzen voorgeschreven medicijnen op en gaat weer op weg naar huis. ‘Ons huis is verwoest, maar gelukkig hebben we wat spullen in het dorp gevonden om een hutje van te maken. En er wordt één keer per week voedsel uitgedeeld. Ik weet niet wat de toekomst ons zal brengen. Wat ik nu vooral wil is ons huis repareren en ons leven weer op te bouwen.’

 

In totaal werden tijdens deze mobiele kliniek op 4 december 116 patiënten behandeld. Macanip, ligt in het district Jaro, in het noorden van het Filipijnse eiland Leyte. De meest voorkomende aandoeningen waren luchtwegonstekingen, diarree, huidinfecties en chronische ziektes.

 

December 2013

 

Sluit zoeken

Zoekveld