© Noor Muhammad/MSF

Te zwak om te ademen

Te vroeg geboren baby’s die vechten om te overleven. Kinderen die niet groeien. En zwakke lichaampjes die vatbaar zijn voor ziekte. Ondervoeding is voor veel families in Pakistan een harde realiteit.

In een ruimte die versierd is met tekeningen en ballonnen liggen kleine baby’s op blauwe bedden en in couveuses. Veel van deze kinderen wegen nauwelijks meer dan één kilo – ook de kindjes die net een paar dagen oud zijn. De baby’s krijgen zuurstof en vloeistoffen toegediend en worden continu in de gaten gehouden. Ze worstelen met hun ademhaling. Sommigen hebben niet eens kracht genoeg om te huilen. Sommigen worden te zwak om nog te ademen.

 

Lange weg

De kindjes liggen op de neonatale afdeling van Artsen zonder Grenzen in het districtsziekenhuis in Dera Murad Jamali, een plaats in het oosten van de Pakistaanse provincie Beloetsjistan. Dr. Barkat Hussein is bezig met zijn rondes over de afdeling. Met zijn stethoscoop kijkt en luistert hij naar ademhalingen en hartslagen. Hij stopt even bij Chath Bibi en pakt het kindje voorzichtig op. Chath Bibi, te vroeg geboren, ligt er al 18 dagen. Ze woog slechts 1,65 kilo toen ze werd opgenomen en weegt nu maar 1,43 kilo. Ze heeft nog een lange weg te gaan.

 

Dr. Barkat Hussein onderzoekt een ondervoed kindje in de voedingskliniek van Artsen zonder Grenzen in Dera Murad Jamali, Pakistan. © Noor Muhammad/MSF

 

Alle bedden bezet

‘Er is maar plek voor 13 baby’s,’ zegt Dr. Barkat. ‘En de bedden zijn altijd bezet. Helaas kunnen we veel kindertjes niet opnemen.’ Veel van de kleine patiënten zijn erg ziek als ze aankomen. Hun ouders brengen hen om die reden naar het ziekenhuis. ‘Ouders zien dat hun kindjes longontsteking hebben, of diarree, of moeten overgeven. Ze zien niet dat ze niet groeien. Pas als wij ze vertellen wat er echt aan de hand is, begrijpen ze dat de slechte gezondheid van hun kind wordt veroorzaakt door ondervoeding.’

 

‘Een soort chocola’

Naast de neonatale afdeling in het ziekenhuis, heeft Artsen zonder Grenzen ook voedingsprogramma’s in de regio, waaronder in het ziekenhuis in de plaats Dera Allah Yar. Daar is Jongel Bugti, een boer uit het naburige dorpje Tipul Shah, met zijn één-jarige neefje naartoe gegaan. Het jongetje weegt slechts 5,5 kilo en de aanvullende therapeutische voeding is hard nodig. ‘De artsen geven ons een soort chocola,’ zegt Jongel. ‘Hiermee worden de kinderen beter. Ik werk de hele dag. En ook de vrouwen werken op het land. We zijn arm, we moeten wel. Er is geen tijd om borstvoeding te geven aan kinderen.’

 

Vers, beschikbaar en goedkoop

En dat terwijl borstvoeding juist zo belangrijk is in de eerste maanden na de geboorte. Daar zitten namelijk voedingsstoffen in die de weerstand van kinderen verhogen. Daarnaast is het vers, altijd beschikbaar en goedkoop. Toch blijkt uit nationaal onderzoek in Pakistan dat veel moeders snel stoppen met borstvoeding of er zelfs nooit aan beginnen. Dat wordt mede veroorzaakt door een gebrek aan voorlichting en zorg en daarom geeft Artsen zonder Grenzen voorlichtingssessies aan moeders met jonge kinderen.

 

Jonge moeder Lal Kahu moest met haar zieke en ondervoede kindje naar het ziekenhuis. ‘Ik dacht dat borstvoeding slecht was voor mijn kindje.’ © Noor Muhammad/MSF

 

Doorzetten

‘Ik stopte met het geven van borstvoeding na een maand, omdat ik dacht dat het slecht was voor mijn kind en ik te weinig melk had,’ zegt Lal Kahu, een moeder van begin twintig. ‘Ik begon kunstvoeding te geven. Maar de artsen zeggen dat ik de borstvoeding moet doorzetten en dat ga ik proberen.’ Haar zoontje van vier maanden oud werd naar het ziekenhuis gebracht toen hij diarree kreeg en overgaf. Na enkele dagen in het ziekenhuis gaat het al een stuk beter met hem. Veel kinderen hebben dat geluk niet. Zij krijgen niet tijdig behandeling. Vrijwel elke familie in de regio weet hoe het is om een kind te verliezen of kent gezin waarbij dat gebeurd is. Er zijn vrouwen die maar liefst vijf kinderen hebben verloren.

 

Wachten in de tuin

Abdurraman, acht maanden jong, blijft dat lot voorlopig bespaard. Buiten het ziekenhuis wachten acht familieleden tot het jongentje van acht maanden gezond genoeg is om ontslagen te worden. De afgelopen vijf dagen is hij behoorlijk opgeknapt. Omdat alleen zijn moeder bij hem mag zijn, zit de rest van de familie buiten in de tuin. Ze zullen daar ook de nacht moeten doorbrengen, omdat Abdurraman het ziekenhuis pas de volgende ochtend mag verlaten. Maar niemand vindt het erg. Ze zijn blij om naar huis te kunnen en Abdurraman mee te nemen. Toch zijn ze ook bang dat ze niet weten of ze snel weer naar het ziekenhuis terug moeten keren.

 

Ondervoeding is een groot probleem in Pakistan. Volgens een nationaal onderzoek (NNS, 2011) is ondervoeding de directe of indirecte oorzaak van 35 procent van alle kindersterfte in het land. Het probleem is het ergst in de provincies Beloetsjistan en Sindh.

 

Januari 2015

Sluit zoeken

Zoekveld