Geboorte in de nacht

Het is drie uur ‘s nachts en ik ben diep in slaap. Het duurt dus eventjes voordat ik doorheb dat mijn telefoon gaat.

Nog met een hoofd vol slaap neem ik op. De verloskundige van de verloskamers van Chaman belt. Er is een vrouw binnengekomen die van haar eerste kind aan het bevallen is.

 

Uitgeput

Ze is net per auto gebracht en ziet er uitgeput en uitgedroogd uit. De familie vertelt dat ze al een hele dag weeën heeft en thuis probeerde te bevallen. Bij onderzoek blijkt dat ze al heel ver in de bevalling is gekomen, maar ze is te uitgeput om de baby eruit te persen. Gelukkig is de hartslag van de baby goed en heeft ze geen koorts. 

 

De kersverse moeder en schoonmoeder moeten ook huilen”

Jongetje

Omdat ze uitgedroogd is dienen we vocht toe, geven we haar een katheter en weeënopwekkers. Ik stel voor om haar te helpen met een vacuümpomp (een soort zuignap die op het hoofd gezet kan worden om de baby eruit te krijgen). Ik leg de procedure uit aan de schoonmoeder, die traditioneel gezien alle beslissingen neemt als een vrouw bevalt. Gelukkig is het een simpele procedure en even later wordt er een huilend jongetje geboren.

 

Tranen

De kersverse moeder en schoonmoeder moeten ook huilen, iets wat ik niet al te vaak zie in Pakistan. Ze blijken heel bang geweest te zijn dat er een keizersnede moest gebeuren of dat er iets met de baby aan de hand zou zijn. De opluchting is groot. Midden in de nacht neemt de schoonmoeder mij in haar armen en zegt dat ik vanaf nu bij haar gezin hoor, ik ben haar jongere zuster. Grenzen vervagen en de taalbarrière valt weg, we begrijpen elkaar heel goed.

 

Bijzonder

Even later loop ik naar huis, moe en opgelucht. Omdat ik nog niet meteen kan slapen, drink ik buiten een kop thee. Ik zie het langzaam licht worden en hoor het ochtendgebed van de muezzin. Ik besef me op wat voor een bijzondere plek ik me bevind, hier op de grens met Afghanistan.

 

 

November 2014


afbeelding van Jeltje Danhof Geschreven door: Jeltje Danhof
Jeltje werkt voor Artsen zonder Grenzen omdat ze vindt dat ieder mens het verdient dat er naar hem of haar wordt omgekeken. Inmiddels is zij op haar vierde missie.
Sluit zoeken

Zoekveld