Twee kinderen met hun grootmoeders wachten buiten de moeder-en-kindkliniek waar vrouwen voor zwangerschapscontrole naartoe kunnen, in Chaman, Pakistan. Artsen zonder Grenzen geeft hier gynaecologische zorg in het overheidsziekenhuis. © Sa'adia Khan

Koorddansen

Het straatbeeld wordt hier in Chaman gedomineerd door mannen. Vrouwen zijn zelden te vinden.

Af en toe zie je een volledig gesluierde vrouw lopen, vergezeld door een mannelijk familielid. Volgens de cultuur hier moeten de vrouwen beschermd worden, wat betekent dat ze thuis blijven en alleen op straat kunnen als ze volledig gesluierd zijn; verhuld voor de blikken van anderen.

 

Mooi

Daarom is ons ziekenhuis zo uniek. Zodra de vrouwen de ingang zijn gepasseerd, gaat de boerka af en verschijnt er een perfect opgemaakt gezicht, handen versierd met henna en armbanden met glinsterende steentjes. De vrouwen hier zijn echt mooi en trots op hoe ze eruit zien.

 

Bereikbaarheidsproblemen

Omdat ze niet vaak het huis mogen verlaten is het vaak moeilijk voor hen om voor zwangerschapscontrole naar het ziekenhuis te komen. Het is tevens moeilijk om ze te bereiken met de boodschap dat ze welkom zijn voor zwangerschapscontroles en hun bevalling. Hoe kun je een groep mensen bereiken die thuis zit en geen kranten leest of toegang heeft tot enige media?

Gezonde moeders en gezonde kinderen, dat is ons doel”

Balanceren

Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag en dit hebben wij aangegrepen voor een bijeenkomst om ons ziekenhuis en onze zorg voor de vrouwen te promoten. Dit moeten we heel voorzichtig doen, zodat we ons cultureel aanpassen en zoveel mogelijk mensen bereiken. Voor mij heeft het aangevoeld als koorddansen op een heel dun koord: welke dingen kun je wel en niet zeggen over vrouwen, in deze cultuur? Urenlang heb ik met verschillende mensen gepraat: vrouwelijke stafleden, invloedrijke mannen, traditionele mannen. De agenda die we op papier hebben gezet hebben we besproken en talloze keren aangepast. We denken een goede balans gevonden te hebben.

 

Rondleiding

We nodigen al onze vrouwelijke stafleden uit en tevens alle vrouwelijke leraren en artsen. Zij kunnen dan onze boodschap doorgeven aan de vrouwen die het nodig hebben. In een parallelle sessie nodigen we de pers uit (allemaal mannen), zodat ze over ons ziekenhuis kunnen schrijven. We geven een rondleiding door de verloskamers en operatiekamer en hebben simpele slogans voorbereid: ‘gezonde moeders en gezonde kinderen, dat is ons doel’. Alle mensen krijgen een lunch aangeboden, zodat ze een informele gelegenheid hebben om hun vragen te stellen.

 

Het klinkt misschien klein, maar zo’n bijeenkomst hier is werkelijk uniek. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het gaat worden en ik heb er ontzettend veel zin in.

 

7 maart 2015


afbeelding van Jeltje Danhof Geschreven door: Jeltje Danhof
Jeltje werkt voor Artsen zonder Grenzen omdat ze vindt dat ieder mens het verdient dat er naar hem of haar wordt omgekeken. Inmiddels is zij op haar vierde missie.
Sluit zoeken

Zoekveld