Baby's op de gynaecologische afdeling van een ziekenhuis in Peshwar, dat wordt gerund door Artsen zonder Grenzen. © Yasmine Ley/MSF

Leven en dood zijn naaste buren

Ik sta in de verloskamers. Op de reanimatietafel zie ik twee baby's: links ligt een gezonde roze baby van 3,5 kilo te huilen en rechts ligt een klein meisje van 900 gram.

Twee moeders zijn net bevallen: de moeder van de linkerbaby van haar eerste kind. Ze is erg opgelucht dat het allemaal achter de rug is. De moeder van de rechterbaby ken ik inmiddels erg goed. Ik wikkel het meisje in een doek en geef het terug aan de moeder. Ze is zojuist bevallen bij een zwangerschapsduur van 26 weken, veel te vroeg. Hier in Pakistan kunnen we helaas geen behandeling bieden aan een zo'n te vroeg geboren kindje - dus deze baby zal waarschijnlijk vandaag nog overlijden.

 

Mager

Ik kijk naar de moeder van het te vroeg geboren kindje en zie dat ze erg mager is. Ik schat haar gewicht op een krappe 40 kilo. Ze vertelt dat ze al acht jaar lang worstelt met tuberculose. Soms neemt ze medicatie, maar soms ook niet. Ze vertelt dat ze wel naar dokters is geweest, maar vaak geen geld heeft voor extra testen of vervoer naar het ziekenhuis. Sinds ze zwanger is, is ze gestopt met haar medicatie en zijn haar klachten verergerd.

 

Tbc

Tuberculose is lastig te behandelen en het kost heel veel tijd en motivatie van patiënten om de behandeling af te maken. Patiënten die niet goed behandeld worden, verliezen veel gewicht en raken steeds meer en meer verzwakt. De tuberculose kan haar gewichtsverlies dus goed verklaren.

 

Zorgen

Ik ben bezorgd. Zonder een goede behandeling zal ze waarschijnlijk binnen afzienbare tijd overlijden. Ze vertelt me tevens dat ze problemen thuis heeft: haar man is verslaafd aan opium en is erg ziek. Dit is ook de reden dat ze vaak geen geld heeft om naar de dokter te gaan.

 

Leven en dood liggen hier zo dicht bij elkaar”

Machteloos

Het enige wat ik vandaag kan doen voor haar is haar troosten. Ook regel ik dat ze in de tuberculoseafdeling van het ziekenhuis op consult kan. Toch voel ik me machteloos. Ik kan niets doen aan de thuissituatie van deze vrouw, dus ik kan ook niet garanderen dat ze haar behandeling voor tuberculose af kan maken. Ze ligt met haar te vroeg geboren kindje in haar armen.

 

Niet vergeten

Leven en dood liggen hier zo dicht bij elkaar, net zoals hoop en machteloosheid. Een gezond kindje dat goed huilt ligt letterlijk naast een veel te vroeg geboren kindje dat waarschijnlijk de avond niet gaat halen. Ik voel me vaak heen en weer geslingerd tussen deze gevoelens. Het enige dat ik kan doen is tonen dat ik er ben voor deze mensen, dat ze niet vergeten zijn.

 

Maart 2015

 

De baby'tjes op de foto zijn niet de baby's uit Jeltjes verhaal.


afbeelding van Jeltje Danhof Geschreven door: Jeltje Danhof
Jeltje werkt voor Artsen zonder Grenzen omdat ze vindt dat ieder mens het verdient dat er naar hem of haar wordt omgekeken. Inmiddels is zij op haar vierde missie.