Zodra het voedingscentrum in het ziekenhuis in Leer herbouwd was, stroomde de wachtruimte vol met moeders en hun kinderen. © Nick Owen/MSF

Welkom in Zuid-Sudan

afbeelding van Maartje Hoetjes

Maartje Hoetjes

Verpleegkundige en medisch noodhulpcoördinator

In een klein vliegtuigje, op weg naar ons project in Leer, is Zuid-Sudan toch heel anders dan ik me had voorgesteld…

In mijn gedachten zag ik eindeloze, grauwe vlaktes maar ik vlieg over eindeloos groen waarvan grote stukken bedekt met een glimmende laag waarvan ik eerst niet helemaal begrijp wat het is. De verklaring komt later: een groot gebied is veranderd in een eindeloos moeras.

 

Glimlachende mensen

Ik verwacht stugge mensen, gehard door de natuur en gruwelijkheden van de oorlog. Maar wanneer we landen en aanstalten maken om alle dozen met medicatie en therapeutische voeding uit het vliegtuig te laden, komen er in no time van alle kanten grote, glimlachende mensen aangesneld die vol enthousiasme spontaan meehelpen. Welkom in Zuid-Sudan.

Kracht en optimisme”

Witte vrouw

Die grote, onweerstaanbare glimlachen blijf ik tegenkomen sinds mijn aankomst. En ook al spreken we niet dezelfde taal, de Zuid-Sudanezen laten me meteen thuisvoelen, terwijl ze me vriendelijk begroeten en hun kinderen trots wijzen op die witte vrouw, soms dichterbij komen en mijn blonde haar aaien en een spontane knuffel geven.

 

Ondervoed

Maar gaandeweg leer ik de verhalen achter die grote glimlachen kennen en blijf ik mij verwonderen waar de mensen hun kracht en optimisme vandaan halen. Drie maanden geleden was Leer een spookstad, de uitgebroken gevechten hadden alle mensen het woud in gejaagd. Wekenlang verbleven de mensen daar, hunzelf in leven houdend met de paar koeien die meegekomen waren, vissen die ze konden vangen, en bladeren… Het resultaat was zichtbaar toen het gebied veiliger werd en de bevolking, en daarmee ook het eerste Artsen zonder Grenzen team in mei terugkeerde:  talloze ondervoede kinderen én volwassenen. Daarnaast een totaal geplunderd en half verbrand ziekenhuis.

 

Vertrouwen

De metamorfose die sindsdien heeft plaatsgevonden is indrukwekkend. Sindsdien heeft het team van internationale en nationale medewerkers meer dan 3600 kinderen behandeld voor ondervoeding. Dank zij voedseldroppings hebben families weer te eten. En inmiddels bezoek ik een goed functionerend ziekenhuis. Het team heeft moeten improviseren met de ruimtes, met materialen, met medisch personeel, aan alles een tekort. Maar de patiënten kwamen vanaf dag één. Moeders brachten hun zieke kinderen naar de voormalige kinderafdeling en overnachtten daar, vrouwen met weeën kwamen naar de voormalige verlosafdeling en bevielen daar. Terwijl ons team dag en nacht in touw was om alles weer op te bouwen, legde de bevolking hun vertrouwen al weer in onze handen.

 

Kracht, optimisme en vertrouwen. Ik ga hier nog heel veel leren.

 

Augustus 2014