2 patiënten op 1 bed

Het is regenseizoen in de Democratische Republiek Congo en dat staat hier, in het door conflict geteisterde oosten van het land, gelijk aan hoogseizoen in de ziekenhuizen.

Het door Artsen zonder Grenzen ondersteund ziekenhuis in Baraka is overvol. L’hopital de Baraka is het enige ziekenhuis in de wijde omgeving waar mensen gratis zorg kunnen krijgen. Er zijn 160 bedden, maar vandaag liggen er maar liefst 248 patiënten. De bedden moeten dus gedeeld worden, er liggen vaak 2 of soms zelfs 3 mensen op 1 bed.

 

Veel zieken op kinderafdelingen

Mensen leven hier in grote armoede en met weinig toegang tot gezondheidszorg. Ze hebben weinig bescherming tegen malaria en dat is nu, met de vele regen die malariamuggen aantrekken, de grootste bedreiging voor de bevolking. De kwetsbaarsten zijn kleine kinderen. De kinderafdelingen liggen vol met kindjes met malaria. De meesten herstellen na enkele dagen, maar voor sommige kinderen is de ziekte fataal.

 

Tussen hoop en vrees

Op de intensive care zitten en liggen twee of drie moeders per bed met hun kleintjes naast zich. De sfeer is er overduidelijk anders dan op de andere kinderafdelingen. Daar wordt nog wel gelachen of gesproken door de moeders, maar hier is het voornamelijk stil. Hier liggen de ernstig zieke kinderen en de ouders in spanning te wachten of de behandelingen aanslaan. Ze spenderen de uren tussen hoop en vrees.

 

Baby Beyoncé © Jeroen Oerlemans

 

Snikken

Op een bed in de hoek zit een jonge moeder met haar dochtertje. Het meisie heeft de naam gekregen van een wereldberoemde zangeres: Beyoncé. Ze krijgt een bloedtransfusie omdat ze bloedarmoede heeft overgehouden aan ernstige malaria. Beyoncé ligt op haar rug met een infuus in haar armpje. Ze kijkt angstig terwijl het bloed langzaam in haar arm druppelt en kermt zachtjes van de pijn. Haar moeder kan het even niet meer verdragen om haar kind zo te zien en begint hevig te snikken.

 

Hapje voor hapje

Naast hen, op hetzelfde bed, zit een vader met een klein en mager jongetje van ongeveer een jaar oud. Het kindje is binnengebracht met ernstige diarree en is er slecht aan toe. De vader heeft hem in zijn armen en geeft hem heel rustig en toegewijd een beetje voeding, hapje voor hapje.

Een klein bundeltje verlopen hoop

Verdriet

De volgende ochtend zijn de vader en zijn zoontje niet meer op het bed in de hoek te vinden. Ze zijn aan de andere kant van de intensive care. Het kindje ligt op een bed en wordt gereanimeerd, zijn vader staat ernaast en kijkt hoopvol naar de arts. Het heeft helaas geen zin meer, de jongen was te ziek en in een erg laat stadium aangekomen in het ziekenhuis. De reanimatie wordt gestopt, het mondkapje van het gezichtje gehaald. De vader ziet het en stort zich op de grond. Het verdriet is te groot om op zijn benen te kunnen dragen. Hij schreeuwt het uit en wordt uiteindelijk, geholpen door een medewerker van het ziekenhuis, voorzichtig naar buiten gebracht. Zijn overleden kindje wordt zorgvuldig in zijn dekentje gewikkeld en achter de vader aangedragen. Een klein bundeltje verloren hoop. De aanblik is hartverscheurend.

 

Liefdevol

Op het bed in de hoek zit Beyoncé met haar moeder. Het gaat een stuk beter met haar. Het meisje is alert en drinkt aan de borst. Haar moeder streelt liefdevol haar hoofdje en glimlacht. Voor hen is het gevaar geweken. Ze worden overgeplaatst naar een andere afdeling en mogen over enkele dagen weer naar huis. Als zij vertrekken is het bed in de hoek direct weer opgevuld.

 

Februari 2014

 

Sluit zoeken

Zoekveld