© Wendy Marijnissen

Een heuglijke dag

In de tuin van het kinderziekenhuis voor tuberculosepatiënten in Dushanbe, de hoofdstad van Tadzjikistan, worden slingers en ballonnen opgehangen, stoelen neergezet en eten en drinken uitgestald.

Langzaam stroomt de tuin vol, met patiëntjes en hun ouders, medisch personeel en hulpverleners van Artsen zonder Grenzen. Het is wachten op de eregast, de 18-jarige Mijgona.

 

Volgehouden

Mijgona had multiresistente tuberculose (MDR-TB). En zij is, bovenal, de eerste volledig genezen MDR-TB-patiënt van Artsen zonder Grenzen in haar project in Tadzjikistan. Projectcoördinator Beatrice Lau: ‘Dit is een heuglijke, memorabele dag. De behandeling voor MDR-TB is ontzettend zwaar en duurt verschrikkelijk lang. We zijn dan ook erg trots dat ze het volgehouden heeft.’

 

 

Mijgona (18) © Wendy Marijnissen

 

Zorgen

Als Mijgona op het feestje aankomt, wordt ze hartelijk begroet en bedolven onder de felicitaties. Zichtbaar ongemakkelijk neemt ze alle lofuitingen in ontvangst. Desondanks is ze ontzettend blij met de aandacht en, natuurlijk, met de reden om dit feest te geven. ‘In 2011 werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Ik had koorts, was misselijk en hoestte bloed op. Ik maakte me verschrikkelijk zorgen. Dat lijkt nu zo lang geleden.’

 

Behandeling extreem zwaar

Mijgona’s moeder beaamt dat. ‘Het verschil is zo groot. Ze was erg ziek, ze was een ander mens. De behandeling duurde bovendien lang en vergde veel van haar.’ De behandeling voor MDR-TB is extreem zwaar: de patiënt krijgt elke dag een pijnlijke injectie en dagelijks tot wel 20 pillen innemen. De medicijnen gaan bovendien gepaard met ernstige bijwerkingen. ‘Door de pillen kreeg ik hoofdpijn, buikpijn en pijn in mijn benen,’ zegt Mijgona. ‘Ik kon amper lopen. Ik was ook vaak misselijk en moest veel overgeven. Ik voelde me zo slap.’

 

Medicijnen

‘Ik wist eerst niet eens wat tbc was,’ vervolgt ze. ‘Ik was ziek, maar van wat? Ik wist ook niet of ik behandeld kon worden. Dat was erg eng. Zeker toen ik bloed begon op te hoesten. Ik begon pas in genezing te geloven toen ik mijn medicijnen begon te nemen en me steeds een beetje beter begon te voelen.’

 

Sociale gevolgen

Maar naast haar medische problemen, ondervond Mijgona ook de sociale gevolgen van haar ziekte. Als jonge vrouw, een tiener nog, kon ze niet naar school en kon ze ook haar vrienden niet zien. Ze voelde zich dan ook vaak alleen. Steun zocht ze onder meer in de gedichten en liederen van Rudaki, een dichter die eeuwen geleden leefde in het oude Perzische rijk op de plek waar nu Tadzjikistan is. ‘Zijn verzen gaan over leven, over respect voor mensen. Daar werd ik erg blij van.’

 

 

Mijgona met haar moeder © Wendy Marijnissen/MSF

 

Onvoorwaardelijke steun

Onvoorwaardelijke steun kreeg ze ook van haar moeder. Ondanks dat de behandeling van Mijgona ook voor haar een gevecht was. Ze vond het moeilijk om haar dochter zo’n zware tijd door te zien maken. ‘Ze maakte zich erg zorgen om mij,’ zegt Mijgona. ‘Ze was heel bang. Maar ze hielp me altijd, was elke dag bij me. Ik moest haar dan opbeuren en zeggen dat het goed zou komen, terwijl ik juist de zieke was.’

 

Dankbaar

Haar moeder wilde ondanks haar zorgen dat Mijgona haar medicijnenkuur zou afmaken. ‘Sommige ouders geloven niet in behandeling. Hun kinderen gaan dood… Ik ben Artsen zonder Grenzen dan ook erg dankbaar. Voor de zorg. Voor de medicijnen. En voor hun steun.’

 

Blijven geloven

Het feestje is inmiddels goed losgebarsten. Er wordt gedanst, gezongen en heel veel gelachen. ‘Het is een mooie dag,’ zegt Beatrice. ‘Ook voor Artsen zonder Grenzen. Mijgona is het bewijs dat mensen, kinderen, met MDR-TB genezen kunnen worden en een toekomst hebben.’ Mijgona bevestigt dat en steekt daarmee de andere patiëntjes om haar heen een hart onder de riem. ‘Ik dacht dat ik nooit beter zou worden. Maar de zorg en steun die ik kreeg, hielpen me er bovenop. Nu ben ik beter. Je moet erin blijven geloven.’

 

November 2013


afbeelding van Vincent van der Windt Geschreven door: Vincent van der Windt
Vincent van der Windt werkt als redacteur voor Artsen zonder Grenzen.
Sluit zoeken

Zoekveld