© Vincent van der Windt/MSF

Samen aan de frontlinie

Artsen zonder Grenzen heeft een strikt anti-wapenbeleid. Toch zijn de hygiënisten in ons ebolabehandelcentrum in Bo, Sierra Leone, zwaarbewapend. Met chloor, welteverstaan.

‘Onze hygiënisten staan aan de frontlinie van de strijd tegen ebola,’ zegt water-en-sanitatiemanager Daniel Baschiera. ‘Ze zien zichzelf als medische troepen die vechten tegen een onzichtbare vijand. Met hun met chloor gevulde spraytanks houden ze rest van het team veilig.’

 

Belangrijk

Maar wat doen hygiënisten in een ebolabehandelcentrum precies? En waarom zijn ze zo belangrijk? Teamleider Alpha Koroma (25), uit het dorp Gondama, legt uit. ‘Onze taken in de hoge-risico-zone van het behandelcentrum zijn onder meer afvalverwerking, bedden verschonen, vloeren schoonmaken en het waken over de medische staf. Wij geven de patiënten een schone ruimte en we zorgen ervoor dat de artsen en verpleegkundigen zich puur op hun medische werk kunnen focussen.’

 

Alpha Koroma is hgyiënist in het ebolabehandelcentrum van Artsen zonder Grenzen in Bo, Sierra Leone. © Daniel Baschiera/MSF

 

Verantwoordelijkheid

Discipline lijkt het sleutelwoord te zijn. ‘Het is essentieel,’ zegt Alpha. ‘Je moet je aan de regels houden, de procedures. Dat is de enige manier waarop je jezelf en je collega’s kunt beschermen. Iedereen draagt die verantwoordelijkheid. De medische staf vertrouwt op ons. Wij vertrouwen op de mensen die ons helpen met het aan- en uittrekken van onze beschermende pakken. En de patiënten vertrouwen erop dat alle medewerkers hun uiterste best doen om hen te verzorgen. Daar gaat het om. Dit behandelcentrum is een plek waar veel levens gered worden.’

 

Gevaarlijk

Is Alpha nooit bezorgd om zijn eigen veiligheid? ‘Nooit. Ik weet dat ik kan rekenen op mijn collega’s. Zelfs als ik uitgeput ben na een lange tijd in de High Risk weet dat mijn ‘sproeier’ me veilig uit mijn pak zal helpen. Risicovolle situaties komen natuurlijk weleens voor. Zo herinner ik me een patiënt, Ishmael – een grote vent, maar er zeer slecht aan toe. Hij was op een gegeven moment erg gedesoriënteerd en begon andere patiënten te duwen. Dat kan erg gevaarlijke situaties opleveren. Maar we bleven kalm en wisten Ishmael af te zonderen. Uiteindelijk kalmeerde hij ook. En enige tijd later was hij zelfs genezen. Ik was erg blij toen ik dat hoorde.’

 

‘De medische staf vertrouwt op ons. Wij vertrouwen op de mensen die ons helpen met het aan- en uittrekken van onze beschermende pakken. En de patiënten vertrouwen erop dat alle medewerkers hun uiterste best doen om hen te verzorgen.’ © Daniel Baschiera/MS

 

Paniek

Je hoofd koel houden kan lastig zijn in de hitte en in je warme beschermende pak. Zeker als je dan ook nog wordt geconfronteerd met onverwachte gebeurtenissen. Daniel vertelt graag het verhaal van de verpleegkundige en de Nairobi-vlieg. ‘Dit insect bijt of steekt niet. Maar het veroorzaakt bijzonder pijnlijke blaren als het tegen de huid wordt gedrukt. Het wordt daarom ook wel het zuurinsect genoemd. Bij een van de verpleegkundigen zat er zo’n beest aan de binnenkant van haar bril, terwijl ze in de hoge-risico-zone was. Ze raakte in paniek en wilde haar bril gelijk afdoen. Maar dat is streng verboden vanwege mogelijke besmetting. De hygiënist die bij haar was, zei meteen “Niet doen! Doe je ogen dicht!” Hij leidde haar naar de omkleedruimte en zorgde samen met de sproeier dat ze haar beschermende kleding op een veilige manier uitdeed.’

 

Volhouden

‘We letten goed op elkaar,’ zegt Alpha. ‘Je moet wel. Je moet elkaar helpen. Dit is een zware tijd voor Sierra Leone. Het normale leven is opgehouden. Kinderen gaan niet meer naar school. Wat als ze volgend jaar ook nog niet naar school kunnen? Of de komende twee jaar? Daarom is het zo belangrijk dat we volhouden. We kunnen niet stoppen. En dat doen we ook niet. We hebben de kracht, het geloof en de verantwoordelijkheid om de strijd tegen ebola vol te houden zolang het nodig is.’

 

Namen van patiënten zijn veranderd.

 

December 2014


afbeelding van Vincent van der Windt Geschreven door: Vincent van der Windt
Vincent van der Windt werkt als redacteur voor Artsen zonder Grenzen.
Sluit zoeken

Zoekveld