Ooggetuigen in Oost-Ghouta

De Syrische enclave Oost-Ghouta ligt onder vuur. De medische hulpverleners in het gebied zijn de wanhoop nabij.

Artsen zonder Grenzen ondersteunt meerdere ziekenhuizen en klinieken in Oost-Ghouta, een voorstad van Damascus. Dit is wat de artsen en verpleegkundigen die daar werken, ons vertellen.

 

‘Onze hulppost werd geraakt bij een bombardement. We verhuisden naar een andere plek. Maar ook die werd geraakt. Die tweede keer waren reddingswerkers er snel bij om mensen onder het puin vandaan te trekken. Maar ook dat moment was een tweede aanval, op dezelfde plek, toen al die mensen daar aan het werk waren. Er waren in één klap honderd gewonden, en geen ziekenhuis om ze in te behandelen.’

Medisch-assistent in een kliniek, op 23 februari

 

‘We kunnen patiënten niet overbrengen naar andere voorzieningen voor specialistische zorg. Elke keer als een ambulance het ziekenhuis verlaat, is deze het doelwit van bombardementen. De enige manier om een patiënt ergens te krijgen, is via ondergrondse tunnels.’

Arts in een veldhospitaal, op 24 februari

 

Lees ook: onze update over Oost-Ghouta

 

‘Er zijn honderden lichamen. Dood én nog levend. Maar er is niets dat we kunnen doen voor ze. Zelfs als we genoeg medische voorraden hadden, kunnen we niet tegen deze stroom in werken. Wat we écht nodig hebben, is dat de bombardementen stoppen. We kunnen patiënten niet overbrengen. Iedereen op straat, te voet of in een auto, is in levensgevaar. We kunnen mensen niet naar een intensive care-unit (ICU) brengen die vijf kilometer verderop is. We moeten ze hier houden, terwijl we niet eens beademingsmaskers hebben. We gebruiken ventilatoren. Het is onmogelijk om op te werken tegen zo veel patiënten. We verliezen patiënten, omdat we de middelen niet hebben om ze te behandelen. Ze zouden een kans hebben als we ze naar een ICU konden brengen. Maar de bommen houden ons tegen.’

Arts en manager van een veldhospitaal, op 24 februari

 

‘Ons ziekenhuis is vol. En we zijn al twee keer geraakt bij een bombardement. Toen we de patiënten niet meer hier konden onderbrengen, hebben we een nieuwe plek opgezet in een polikliniek. We geven de hulp die we kunnen geven aan onze patiënten. Er zijn 250 mensen in ons ziekenhuis, patiënten en hulpverleners. En we hebben nauwelijks eten.’

Arts in een veldhospitaal, op 24 februari

 

Lees ook: onze update over Oost-Ghouta