Project-coördinator Jarjan

Jarjan Fisher (36), van oorsprong bouwkundige, is projectcoördinator in India voor Artsen zonder Grenzen. ‘Eigenlijk ben ik een manager met een baan van 24 uur per dag.’

Wanneer ben je bij Artsen zonder Grenzen gestart?

‘Ik werkte in de vastgoedontwikkeling, bij een woningcorporatie. Op zich een leuke baan, maar ik dacht bij mijzelf: wil ik twintig jaar op kantoor werken? Ik wilde iets interessants en nuttigs doen, anderen helpen, en wilde graag in het buitenland werken. Een vriend van mij kende iemand bij Artsen zonder Grenzen en wist dat zij ook niet-medisch personeel nodig hebben. Daarop heb ik met Artsen zonder Grenzen gebeld. Na de informatieavond in Amsterdam heb ik direct gesolliciteerd.’

 

In oktober 2008 vertrok Jarjan als logistiek medewerker naar Kasjmir, India. Gedurende daaropvolgende missies maakte hij geleidelijk de stap naar een functie als projectcoördinator.

 

Wat houdt je werk precies in?

‘Planning van het project, continu monitoren en evalueren. Verder: veiligheid van het team en onze projecten bewaken personeelsmanagement, administratie, verantwoording afleggen hoe het geld is besteed aan het hoofdkantoor, contact onderhouden met lokale overheden, leiders en gemeenschappen, communicatie met het hoofdkantoor in het land. Eigenlijk ben ik een manager met een 24 x 7 baan, want het werk houdt ’s avonds en in het weekend niet op. Ook binnen het team probeer ik alles in goede banen te leiden.’

 

 

Hoe is de samenwerking met het team?

‘Ik heb veel gereisd, met name door Zuidoost-Azië. Als je op reis bent, blijf je een buitenstaander. Maar als je er werkt, word je deel van het gewone leven. Zorgen voor de veiligheid van het team en van onze projecten is een groot deel van mijn werk en de lokale medewerkers zijn onze voelsprieten: zij spreken de taal, kennen de cultuur. Elke dag bespreken we wat er aan de hand is, waar is er geweld? Als je acht uur per dag met mensen samenwerkt en dit soort gesprekken voert, leer je mensen op een hele andere manier kennen. Ik heb in elk project wel blijvende vriendschappen opgebouwd.’

 

Wat vind je uitdagend aan je baan als projectcoördinator?

‘Wat ik zo goed vind is het vertrouwen dat de organisatie in je stelt. Je krijgt snel verantwoordelijkheid en beslissingsbevoegdheid. Het is nooit hetzelfde, in elk project gebeurt er iets waarvan je denkt: dit had ik niet verwacht. Je moet voortdurend scherp blijven. Ik heb continu in mijn hoofd of er medewerkers van ons onderweg zijn. Bij een bomexplosie bedenk je meteen: waar is iedereen, en dan meteen analyseren en handelen. Het is niet leuk om mensen te vertellen dat ze in het huis moeten blijven vanwege veiligheidsredenen, maar ook dat hoort bij de baan. En je moet risico’s afwegen tegen het belang van de mensen die wij willen helpen. Een geboortekliniek wil je bijvoorbeeld niet een dag dicht hebben, want elke dag zijn er vrouwen die hulp nodig hebben bij de bevalling. Zonder ons heb je kans dat moeders en baby’s komen te overlijden.’

 

Hoe heb je de overstap van logistiek medewerker naar projectcoördinator gemaakt?

‘Het begon al in mijn eerste project, in India. Tussen de vertrekkende en komende projectcoördinator zat een gat van een paar weken. Ik was op dat moment het langst in het project, daarom heb ik tijdelijk de functie vervuld. Daarna kreeg ik nogmaals de kans toen onze projectcoördinator naar een ander project werd gestuurd omdat zij daar met een tekort zaten. Ik wilde wel eerst opnieuw als logistiek medewerker weg, om ervaring op te doen en ging naar Nigeria. Toen we in het land tegelijkertijd nieuwe hulpacties moesten opzetten en andere uitbreiden: een hulpproject in verband met grootschalige loodvergiftiging, meningitisactiviteiten uitbreiden en een mazelenvaccinatiecampagne, werd onze projectcoördinator noodhulpcoördinator en heb ik zijn functie overgenomen. Toen wist ik echt: dit vind ik leuk. Het was niet makkelijk want het was een ondervoedingsproject dat we gingen afsluiten en overdragen aan het lokale ministerie van Volksgezondheid.’

 

Projectcoördinator Projecten India, Nigeria, Pakistan Studie Bouwkunde, afstudeerrichting architectuur

 

Januari 2012

Sluit zoeken

Zoekveld