Hopen op een terugkeer naar huis

maandag 01 februari 2016
In de Centraal-Afrikaanse Republiek zijn 450.000 mensen binnen de eigen landsgrenzen op de vlucht. Eenzelfde aantal is de grens over. Een spoedige terugkeer naar huis is voor velen onmogelijk.

  • In hoofdstad Bangui leven meer dan 30.000 vluchtelingen verspreid over verschillende vluchtelingenkampen. Sabrina (24) leeft in een kamp in de wijk Benzvi.
  • Zelfgemaakte beschuttingen illustreren de erbarmelijke situatie in het vluchtelingenkamp Mpoko in Bangui.
  • Het vluchtelingenkamp Mpoko ligt bij de luchthaven van Bangui. In oude hangars hebben mensen zelf beschuttingen gemaakt.
  • De 28-jarige Tino verbouwt gewassen in het vluchtelingenkamp Mpoko.
  • Valentin in zijn beschutting in het vluchtelingenkamp Mpoko, die hij deelt met twaalf anderen. Valentine vluchtte voor geweld in zijn eigen wijk, PK5. Een van zijn zonen kwam om het leven.
  • Een gewonde man wordt de kliniek van Artsen zonder Grenzen in vluchtelingenkamp Mpoko binnengedragen.
  • Jacob (48) leeft al twee jaar in het vluchtelingenkamp Mpoko. Om in levensonderhoud te kunnen voorzien, verkoopt hij koffie en cakes.
  • ‘Sens interdit.’ Geen toegang als je wapens draagt, is getekend en geschreven bij de ingang van een van de vluchtelingenkampen in Bangui.
  • Moeders met hun kinderen in de wachtruimte van onze kliniek in het vluchtelingenkamp in Fateb, een wijk van hoofdstad Bangui.
  • De 19-jarige Guylane (midden) spreekt met een hulpverlener van Artsen zonder Grenzen in een vluchtelingenkamp in de wijk Fateb.
  • In onze kliniek in het vluchtelingenkamp Fateb wordt de bloeddruk van een vrouw gemeten.
  • Kinderen spelen in een vluchtelingenkamp in de wijk PK5 in hoofdstad Bangui.
  • Amine (65) leeft in een vluchtelingenkamp bij de centrale moskee in Bangui. Ze komt uit de plaats Bouca, maar vluchtte drie jaar geleden naar Bangui toen haar dorp werd aangevallen. Haar drie dochters zijn ook op de vlucht, naar buurland Tsjaad.
  • Alima (45) vluchtte met haar familie naar het vluchtelingenkamp bij de moskee. ‘We zijn in Bangui geboren. Maar nu leven we er als vreemden.’
  • Alima laat een foto zien waarop haar zoon Amousa staat. (Vooraan op de foto.) Amousa werd ziek in het vluchtelingenkamp en overleefde het niet.
  • Rebeka vluchtte voor aanvallen in Kaga-Bandoro, een handelsstadje ten noorden van Bangui. Haar huis werd geplunderd en in brand gestoken. Haar tent in het vluchtelingenkamp is alles wat ze heeft.
  • Nadège leeft met haar zoon Prosper en dochter Gabriella in het vluchtelingenkamp Benzvi. Prosper is pas één maand oud en is geboren in het kamp.
  • Ook in vluchtelingenkamp Benzvi in Bangui heeft Artsen zonder Grenzen een kliniek. Vluchtelinge Mireil laat haar baby wegen door een van onze hulpverleners.
  • De wachtruimtes van de klinieken van Artsen zonder Grenzen zijn vrijwel altijd vol.

In 2013 stortte een staatsgreep de Centraal-Afrikaanse Republiek in een diepe crisis. Extreem geweld teistert sindsdien de bevolking. Mensen zijn massaal op de vlucht voor aanhoudende gevechten en gerichte aanvallen.

 

In hoofdstad Bangui leven meer dan 30.000 mensen onder erbarmelijke leefomstandigheden in overbevolkte vluchtelingenkampen of in krappe school- en kerkgebouwen. Om deze kwetsbare mensen van medische hulp te voorzien, organiseert Artsen zonder Grenzen mobiele klinieken door de hele stad. Daarnaast werken teams in klinieken in vluchtelingenkampen. Onze teams behandelen vooral mensen voor malaria, luchtweginfecties en diarree – vaak het gevolg van de slechte leefomstandigheden van de vluchtelingen.

 

Foto’s © Luca Sola, januari 2016

Sluit zoeken

Zoekveld