Leven na ebola in Sierra Leone

maandag 16 november 2015
Sierra Leone is officieel ebolavrij verklaard. Maar dat betekent niet dat alle zorgen voorbij zijn. Zo hebben vele overlevers van het virus nog fysieke, mentale en sociale problemen.

  • Hassan (5) kreeg een jaar geleden ebola. Kort nadat hij genas, werd hij opnieuw ziek. Moeder Mabinty: ‘Ik maakte me zo’n zorgen. Ik dacht dat het weer ebola was. Maar het bleek malaria. Hij was zo zwak.’
  • Hassan wordt onderzocht door arts Jostein. Zoals vele overlevers van ebola, heeft het jongetje nog veel fysieke problemen. Hassan heeft onder meer oorproblemen.
  • Velen ondervinden ook sociale problemen. Fatu (23) is vaak alleen in haar slaapkamer. ‘Mensen durfden me niet aan te raken, ook toen ik geen ebola meer had. Op de markt wilden ze zelfs mijn geld niet aannemen.’
  • Abdul zit op het balkon van zijn huis in hoofdstad Freetown. Hij repareert onderdelen van een generator. ‘Ik ben monteur, maar heb nog maar weinig werk. Vele grote bedrijven hebben het land verlaten vanwege ebola.’
  • Overlever Mariama (22) loopt naar haar huis in de wijk Goderich in Freetown. Ze woont er met haar twee kinderen. Vanwege aanhoudende fysieke problemen merkt ze dat het lastig is om voor hen te zorgen.
  • Demba (30) werd zelf ziek toen hij zijn besmette moeder verzorgde. Nu is hij beter, maar heeft hij moeite om werk te vinden. ‘Ik ben visser. Daarmee zorg ik voor mijn gezin. Maar ik krijg nu weinig steun van andere mensen.’
  • Bij Jariata wordt haar bloeddruk en hartslag gemeten in de kliniek voor ebola-overlevers in Freetown. In deze kliniek is hulp specifiek toegespitst op de noden van mensen die het virus overleefden.
  • Gezondheidswerker Muhammed is een van de medewerkers in de kliniek voor ebola-overlevers in Freetown.
  • Ook in de plaats Magburaka heeft Artsen zonder Grenzen een kliniek voor overlevers. Twee hulpverleners wandelen er in de vroege ochtend heen.
  • Medewerkers van de kliniek in Magburaka buigen zich over medische dossiers van mensen die ebola overleefd hebben.
  • Teams van Artsen zonder Grenzen gaan ook op pad naar dorpen om daar overlevers op te zoeken en hen gerichte zorg te geven. Hier meet verpleegkundige Alex de bloeddruk van Nanokoloneh.
  • Zorgvoorlichter Joseph neemt een oogtest af bij een ebola-overlever. Veel overlevers hebben oogproblemen die zelfs tot blindheid kunnen leiden.
  • Saleh doet een oogtest. Ook zij heeft veel oogklachten.
  • Aminata (24) krijgt psychosociale zorg van counselor Abdul. Zij overleefde ebola, maar vier familieleden bezweken helaas aan het virus. Vele overlevers hebben trauma’s opgelopen door hun ervaringen.
  • Als onderdeel van haar therapie tekent de jonge Isatu iets waar ze vrolijk van wordt.
  • Sorie (25) verbouwde rijst en cassave voordat hij ziek werd. Hij is nu te zwak om zijn land te bewerken. ‘Ik was zo blij toen ik ebola had verslagen. Maar na drie maanden kreeg ik erge pijn in mijn borst en gewrichten.’
  • Zorgvoorlichter Emma vertelt inwoners van het dorp Kumrabai welke hulp Artsen zonder Grenzen biedt aan mensen die ebola overleefd hebben.
  • Zorgverlener Ishaka onderzoekt patiënt Ibrahim in het dorp Kumrabai.
  • Isatu (40) heeft pijn over haar hele lichaam. ‘Net nadat ik genas van ebola, kon ik nauwelijks lopen. Mijn hoofd en rug deden verschrikkelijk pijn. De medicijnen helpen gelukkig een beetje.’
  • Verpleegkundige Alex is blij dat de uitbraak in zijn land voorbij is. Maar er is nog veel werk aan de winkel.

Er zijn ongeveer 15.000 mensen in West-Afrika die ebola overleefd hebben. Velen hebben aanhoudende fysieke en mentale problemen. Fysieke problemen zijn vaak gewrichtspijnen, chronische vermoeidheid, gehoorproblemen en oogproblemen. Dat laatste kan zonder specialistische zorg zelfs leiden tot blindheid. Daarnaast kunnen de vreselijke ervaringen van mensen – het ernstig ziek zijn, opname in ebolakliniek, de verschrikkelijke angst – tot depressie of posttraumatische stress leiden.

 

Ondanks hun noden hebben veel overlevers nauwelijks toegang tot goede gezondheidszorg. Er is nog steeds angst onder gezondheidswerkers om overlevers te behandelen. Ook is goede zorg voor veel mensen te duur – door hun ziekte zijn velen hun baan kwijtgeraakt. Het is dan ook cruciaal dat zorgautoriteiten en andere betrokken partijen alles in het werk stellen om overlevers en hun familieleden toegang tot goede, gratis zorg te bieden.

 

Beeld © Tommy Trenchard, november 2015

Sluit zoeken

Zoekveld