Intercultureel specialist Ahmad Al Rousan vertelt mensen op een rubberen bootje op de Middellandse Zee dat zij aan boord van Artsen zonder Grenzen reddingsschip Bourbon Argos worden gebracht. 1 juni 2016.

Hun vragende ogen

afbeelding van Ahmad Al Rousan

Ahmad Al Rousan

Middellandse Zee, intercultureel bemiddelaar

Toen berichten binnenkwamen over de verschrikkelijke schipbreuken op de Middellandse Zee werkte intercultureel specialist Ahmad Al Rousan op het reddingsschip Bourbon Argos. Hij vertelt.

Via de boordradio hoorden we het nieuws van de eerste schipbreuk. Onze eerste reflex was er onmiddellijk en zo snel mogelijk ernaartoe varen. Maar op dat moment waren wij op 8 uur afstand.

 

Niet genoeg

Het was hartverscheurend toen we realiseerden dat we daar niet op tijd zouden aankomen – alsof iemand je hard in je maag stompt. We beseften ook dat de marineschepen die zich voor de kust van Libië bevonden bij elkaar niet genoeg zouden zijn om alle mensen te redden. Elke keer als ik in kranten lees hoe Europa mensen wil tegenhouden die op zoek naar veiligheid zijn, keert mijn maag zich om. In plaats van hen te redden en onderdak te geven bouwen ze allerlei soorten hekken.

 

Geen moedermelk

Toen kregen we opnieuw een noodoproep. Deze keer ging het om een schip dat 500 mensen had gered en op weg was naar Sicilië. Zij vroegen ons melk te brengen voor een kindje van twee jaar wiens moeder geen melk had. Het verwonderde me niet: na alles wat zij in Libië moet hebben meegemaakt en de onrust en angst die zij moet hebben gevoeld tijdens de zeetocht.

 

Ahmad Al Rousan, intercultureel bemiddelaar van Artsen zonder Grenzen, op het dek van de Bourbon Argos. Hij praat met een man die van een wrakke boot voor de Libische kust door het team werd gered.

 

Kalmeren

Nadat we de melk hebben gebracht, zetten we koers naar onze vaste reddingzone. Ik denk over alle keren dat ik op een snelle motorboot naar een boot in nood ben gevaren. Het gaat om een extreem kritieke fase in een reddingsoperatie. Het is enorm belangrijk om kalmte uit te stralen en te zorgen dat de boot stabiel blijft. Mijn taak als intercultureel bemiddelaar is om de mensen gerust te stellen: wij zullen hen niet terugbrengen naar de hel waar ze net uit zijn ontsnapt.

 

Inschatten

Je moet hun gemoedstoestand inschatten. Ik kijk hen in de ogen, zij kijken naar je terug. Ze zijn ontzettend angstig, en zitten op elkaar gepakt. Ik zeg altijd een paar keer achter elkaar met luide stem: ‘Blijf kalm, we gaan jullie allemaal naar Italië brengen.’ Het is belangrijk om hen duidelijk te maken dat we niemand in Libië zullen afzetten. Terwijl we de boot in nood naderen probeer ik door te krijgen welke talen er gesproken worden. En ik maan hen niet met zijn allen naar één kant van de boot te gaan. Mede om dat te voorkomen varen we met onze motorboot een paar keer om de boot heen.

 

Reddingsoperatie door de Bourbon Argos. Met de motorboot kalmeert het team de mensen op de boot in nood alvorens hen in groepen over te brengen naar het schip. Op deze boot bevonden zich 121 mensen, waaronder 28 vrouwen en 6 kinderen. 6 mei 2016.

 

Vriendelijkheid

De vragende ogen van de kinderen om hulp staan in mijn geheugen gegrift. En hoe de mensen tijdens onze vorige reddingsoperatie omhoog keken en God dankten voor onze komst. In het Arabisch zei ik: ‘Dank God dat jullie veilig zijn.’ Ze antwoordden me met één stem. Toen ze bij ons aan boord kwamen, omhelsden mensen me. Ik was de eerste in lange tijd die hen met vriendelijkheid had bejegend, waarschijnlijk sinds de smokkelaars hen hadden bedreigd en dwongen aan boord te stappen.

 

Moeder of vader

Ik denk vaak aan die kinderen. Als ik mijn eigen kinderen naar school breng en de veiligheidsriem rond hun zitje bevestig. Wat gaat er door het hoofd heen van hun moeder of vader als zij met hun kinderen aan boord van zo’n bootje stappen?

 

Juni 2016

 

Steun onze teams met een gift

afbeelding van Ahmad Al Rousan Geschreven door: Ahmad Al Rousan
Ahmad Al Rousan, Italiaans met Jordaanse roots, werkt al vijf jaar als intercultureel specialist voor Artsen zonder Grenzen.
Sluit zoeken

Zoekveld