Verpleegkundige Alison Buchanan aan het werk op de spoedeisende hulpafdeling van het traumaziekenhuis in Sulaymaniyah.

Een goede dag

afbeelding van Alison Buchanan
Irak, verpleegkundige
Oorlog in Syrië, politieke instabiliteit, oplaaiende strijd en economische crisis. Als gevolg heeft de bevolking van Irak nauwelijks medische zorg. Artsen zonder Grenzen biedt zorg en training.

Wij ondersteunen het overheidsziekenhuis in de stad Sulaymaniyah. Door de instroom van Irakese en Syrische vluchtelingen is het inwonertal van 1,6 miljoen naar ruim 2,5 miljoen gestegen. Tegelijkertijd staakt het medisch personeel omdat ze al zes maanden geen salaris hebben ontvangen. We werken hier vooral op de spoedeisende hulpafdeling en de intensivecare-unit.

 

Chaos

Als ik mijn werk in één woord zou moeten omschrijven is dat ‘chaos’. Op de spoedeisende hulpafdeling komen elke dag tussen de 300 en 500 patiënten binnen, waarvan gemiddeld 10 in kritieke toestand. Een goede dag is als 8 op de 10 patiënten overleven. Als gewonde kinderen weer opknappen en terug naar hun familie kunnen. Als het team goed werkt en patiënten de best mogelijke zorg krijgen.

 

Verpleegkundige spoedeisende hulp Alison Buchanan aan het werk in het Sulaymaniyah traumaziekenhuis in Irak. De vrouwelijke patiënt woont in het nabijgelegen vluchtelingenkamp en was aangereden.

 

Realiteit

Alsof het leven voor vluchtelingen al niet moeilijk genoeg is, is er ook nog de dagelijkse realiteit: gevaarlijk verkeer en ongelukken binnenshuis. Zo behandelden we een vrouw uit het nabijgelegen vluchtelingenkamp. Ze was aangereden. Gelukkig had zij geen ernstige verwondingen. Een paar uur later zat ze rechtop en lachte ze. Een jongeman die door een vrachtwagen was aangereden had het helaas slechter getroffen. Hij had ernstig hoofdletsel en we hebben hem daarna op de intensivecare-unit verder verzorgd.

 

Basil

Slechte dagen zijn er ook. Ik zal Basil nooit vergeten. Een Syrisch jongetje. Zijn familie droeg hem maandenlang langs de grens, van grenspunt naar grenspunt. Keer op keer werden ze weggestuurd. Toen zij er eindelijk in slaagden Sulaymaniyah te bereiken was hij de dood nabij. Zijn familie was uitgeput. We stabiliseerden hem en namen hem op voor verpleging. Hij had een hersentumor. Het was hartverscheurend dat we geen toverstok hadden, dat we hem niet konden genezen. Als ik hem bezocht deed hij zijn duim omhoog of omlaag om aan te geven hoe het ging.

 

Troost

Zijn familie zei dat het een grote troost was dat zij bij ons terecht konden. Dat we hem met aandacht en warmte verzorgden. De moed van de mensen zet je met beide voeten op de grond. En doet me beseffen voor een geluk ik heb gehad zuiver en alleen door waar ik geboren ben. Ik zie dit besef als een soort ‘cadeau’ dat ik krijg door voor Artsen zonder Grenzen te werken.

 

Verpleegkundige spoedeisende hulp Alison Buchanan aan het werk in het Sulaymaniyah traumaziekenhuis in Irak. Een jongeman met ernstig hoofdletsel als gevolg van een aanrijding door een vrachtwagen, wordt klaargemaakt voor een MRI-scan.

 

Frustratie

Mijn grootste frustratie is dat we niet genoeg kunnen doen. Maar ik weet ook dat ik elke dag een positief verschil kan maken. Door zorg te geven, door personeel te trainen en door voor de mensen op te komen.’

 

Ons werk in Irak

Irak kampt met oplaaiend geweld, aanvallen door IS, politieke instabiliteit, een grote economische crisis, internationale sancties en de oorlog in buurland Syrië. Internationale en Irakese hulpverleners van Artsen zonder Grenzen bieden samen gratis algemene gezondheidszorg, psychologische ondersteuning, en delen hulpgoederen uit aan Irakese en Syrische vluchtelingen en aan verarmde groepen in de samenleving.

 

We bieden onder meer medische en psychologische hulp in opvangkampen voor Irakese vluchtelingen en ondersteunen de lokale gezondheidszorg in het Diyala governaat. In het traumaziekenhuis in Sulaymaniyah-stad bieden we training om de kwaliteit van de zorg op de spoedeisende hulpafdeling en de intensive-careunit te verbeteren. Ook zorgen wij voor medicijnen en materiaal om tekorten op te vangen.

 

November 2016


afbeelding van Alison Buchanan
Geschreven door: Alison Buchanan
Alison Buchanan is verpleegkundige en werkt sinds 2010 voor Artsen zonder Grenzen. ‘Ik geloof nog steeds dat elke druppel in de oceaan telt.’
Sluit zoeken

Zoekveld