De poort van het Boost ziekenhuis in Lashkar Gah, provincie Helmand. Het ziekenhuis is een van de weinige algemene ziekenhuizen in geheel Zuid-Afghanistan. © François Dumont.

Welkom in Afghanistan

Jeltje Danhof is verloskundig arts en inmiddels op haar vijfde missie voor Artsen zonder Grenzen. Zij werkt in een ziekenhuis in de Afghaanse provincie Helmand en beschrijft haar indrukken.

Sinds twee weken werk ik in het Boost ziekenhuis in de stad Lashkar Gah in Afghanistan. Artsen zonder Grenzen ondersteunt hier een groot provinciaal ziekenhuis met meer dan 300 bedden. Op de afdeling verloskunde bevallen meer dan 1000 vrouwen per maand. Op dit moment is Boost ziekenhuis het grootste ziekenhuis ter wereld dat door Artsen zonder Grenzen ondersteund wordt.

 

De meeste vrouwen krijgen geen zwangerschapscontroles

 

Verloskundeafdeling

Na drie dagen gereisd te hebben kom ik op mijn plaats van bestemming aan en ik ben direct onder de indruk van de grootte van het ziekenhuis. Er zijn zoveel verschillende afdelingen, zoveel verschillende gangen! De eerste dagen verdwaal ik regelmatig op weg naar de verloskundeafdeling. Over de verloskundeafdeling gesproken: deze is ook ontzettend groot. Verschillende kamers komen op een lange hal uit: een speciale kamer voor vrouwen die een keizersnede hebben gehad, een speciale kamer voor vrouwen met zwangerschapsvergiftiging en uiteraard een grote verloskamer.

 

Ernstig zieke vrouwen

Ik word overspoeld door vrouwen die zeer ernstig ziek zijn. De meeste vrouwen krijgen geen zwangerschapscontroles en komen pas naar het ziekenhuis als hun toestand zeer erg is. In één week zien wij meer ernstig zieke vrouwen dan in een heel jaar in Nederland. De lokale verloskundigen zijn fantastisch en zijn mij heel goed van hulp, maar ik moet ontzettend wennen aan het grote aantal zieke vrouwen dat ik zie. Het is zwaar. Ik voel me vaak tekortschieten.

 

Zwangerschapsvergiftiging

In mijn eerste week, in de ochtend, zie ik hoe een vrouw op een schuddende brancard wordt binnengebracht. Ze lijdt aan een zeer ernstige zwangerschapsvergiftiging en hierdoor heeft ze epileptische aanvallen. Ze is negen maanden zwanger van haar eerste kindje en haar familie vertelt dat ze al meer dan 12 uur van deze aanvallen heeft. Het is ons snel duidelijk dat ze moet bevallen, zodat we de zwangerschapsvergiftiging kunnen stoppen.

 

Ze voedt haar kindje met stralende trots

 

Trots

Nadat we haar medicatie hebben toegediend, voeren we een keizersnede uit en wordt er een gezonde baby geboren. Na haar keizersnede knapt ze wonderbaarlijk snel op. Ze herinnert zich niets van wat er is gebeurd, dus ik leg haar rustig uit wat er allemaal aan de hand was. Ze zit rechtop in bed en voedt haar kindje met stralende trots.

 

Lichtpuntje

Deze vrouw wordt mijn lichtpuntje van de dag. Elke dag word ik geconfronteerd met zoveel ellende, zoveel wanhoop. Sommige vrouwen zijn zo ernstig ziek, dat ze kun kindje verliezen. Sommige vrouwen zijn zelfs zó ernstig ziek, dat ze zelf overlijden. Hoe moeilijk het ook is om zoveel zieke vrouwen te zien, ik blijf terugdenken aan deze patiënte en haar baby. Als we niet in dit ziekenhuis waren geweest, dan was ze zeker overleden. Elke dag ga ik even op haar bed zitten en knuffel ik met haar baby, en dan kan ik de wereld weer aan.

 

Maart 2016


afbeelding van Jeltje Danhof Geschreven door: Jeltje Danhof
Jeltje werkt voor Artsen zonder Grenzen omdat ze vindt dat ieder mens het verdient dat er naar hem of haar wordt omgekeken. Inmiddels is zij op haar vierde missie.
Sluit zoeken

Zoekveld