Artsen zonder Grenzen runt een kliniek bij de Kutupalong nederzetting in het Cox’s Bazar district, in het zuiden van Bangladesh, grenzend aan Myanmar. Zowel vluchtelingen als de plaatselijke bevolking kunnen hier terecht voor medische zorg.

Balanceren op de rand van de afgrond

afbeelding van Kate White

Kate White

Bangladesh, verpleegkundige

In augustus 2017 braken hevige gevechten uit in Rakhine, Myanmar. Rohingya’s vluchten massaal de Teknaf-rivier over, naar Bangladesh. Verpleegkundige Kate White vertelt.

De nieuwkomers zitten in wat lijkt op een rijstveld. Ze wachten langs de randen, omringd door water. Zo zitten er voortdurend honderden tot duizenden mensen die niet in staat zijn om vooruit te komen. Wanneer ze eindelijk toch de grens zijn overgestoken, beginnen onze teams met hen te onderzoeken. De mensen hebben ruim tien dagen gelopen om hier te komen. We zien ernstige uitdroging, verwondingen, kwetsbare kinderen en zwangere vrouwen. We proberen de mensen zoveel mogelijk medemenselijkheid te bieden. We stellen hen gerust, zeggen dat we weten wat ze hebben moeten doorstaan en bieden hen een luisterend oor. Dit persoonlijke contact alleen al maakt een enorm verschil.

 

 

Een familie bereikt de grens van Bangladesh nadat ze een beek, een uitloper van de rivier Naf die Myanmar van Bangladesh scheidt, zijn overgestoken. © Bernat Armangue/AP Photo

 

Verscheurd

Soms verwijzen we patiënten van onze hulppost bij de grens door naar onze kliniek voor directe behandeling. Het is moeilijk om hen te overtuigen te gaan: ze willen niet van hun familie gescheiden worden. Helaas kunnen ze, omdat ze nog geen registratieproces hebben doorlopen, maar één verzorger meenemen. We werken samen met andere organisaties om gezinshereniging mogelijk te maken. We hebben gezinnen gezien die verscheurd zijn door dood, families die uiteen zijn gevallen omdat ze niet samen konden vluchten. Sommigen weten dat hun familieleden hier ergens zijn. Maar op dit propvolle schiereiland met bij elkaar rond één miljoen mensen is naar iemand zoeken, als zoeken naar een speld in een hooiberg.

 

 

Blijdschap

Soms vinden mensen elkaar bij toeval terug. Een van hen was een jong meisje dat werd behandeld in onze kliniek. Ze kwam zonder familie aan. Wekenlang hebben we alle mogelijke sporen doorlopen om haar familie te vinden. Zonder resultaat. Tot op een dag een vrouw met haar dochter naar de kliniek kwam. Terwijl ze langs de spreekkamers liep, zag ze dit kleine meisje, dat haar dochter bleek te zijn. Pure blijdschap.

 

Hygiëne

Er blijft altijd een kans dat ziekten uitbreken, maar we hebben zoveel mogelijk gedaan om dat te voorkomen. Zo hebben onze water-en-sanitatieteams noodwc’s gebouwd, 100 meter diepe waterputten geslagen en handpompen geïnstalleerd. Onze gezondheidswerkers die in de kampen rondlopen, houden bij waar zieke mensen vandaan komen zodat we kunnen onderzoeken in welke delen van het kamp de watervoorziening en hygiënische voorzieningen verbeterd moeten worden.

 

Een tappunt geïnstalleerd door Artsen zonder Grenzen. Bangladesh. 23 september 2017

 

Beschermen

Helaas hebben we al een flink aantal kinderen met een ernstig, gecompliceerde vorm van mazelen gezien. Doordat mensen in Myanmar nauwelijks ingeënt zijn, moeten we al het mogelijke doen om de bevolking te beschermen. Want als mensen bovenop elkaar zitten, kan de ziekte zich razendsnel verspreiden. Daarom helpen we de Bengaalse regering met het uitvoeren van een massale vaccinatiecampagne voor kinderen van zes maanden tot 15 jaar.

 

 

Ondervoeding

Ook zien we steeds meer ernstige acute ondervoeding. Vooral jonge kinderen onder de vijf jaar en zwangere vrouwen zijn kwetsbaar. We geven aanvullende voeding aan zwangere vrouwen zodat ze de nodige extra voedingsstoffen krijgen. Ernstig ondervoede kinderen nemen we op. De eerste stap is het kind te stabiliseren, bijkomende gezondheidscomplicaties als infecties op te lossen en hen geleidelijk aan op gewicht laten komen. Als ze eenmaal zijn aangesterkt, zetten we hun behandeling poliklinisch voort in een van onze posten in het kamp zodat ze weer terug naar hun familie kunnen.

 

In de Artsen zonder Grenzen kliniek in het Kutupalong vluchtelingenkamp wordt een kindje verzorgd. 29 september 2017 – Bangladesh.

 

 

Bevoorrading te voet

Deze groep mensen balanceert op de rand van de afgrond. Niet omdat onze hulp niet toereikend is, maar omdat de bestaande infrastructuur de hulpverlening bemoeilijkt. Het terrein is lastig begaanbaar, modderig en extreem heuvelachtig. Het is op en neer, je draait je om en je bent verdwaald. Onze teams brengen alles te voet naar de kampen. Bakstenen, zakken zand en cement en andere bouwmaterialen, maar ook technische apparatuur om latrines te bouwen en waterleidingsystemen te installeren. Het kost een uur om voorraden vanaf de hoofdweg bij de gezondheidsposten te krijgen. Het is moeilijk kritieke patiënten te verplaatsen. Sommigen worden op een stretcher door onze gezondheidswerkers vervoerd, die vervolgens uren door moeilijk terrein navigeren om bij het dichtstbijzijnde ziekenhuis te komen.

 

Veerkracht

Voor deze mensen zal de hulp nooit helemaal toereikend zijn en de situatie blijft uiterst precair. Steeds als we vooruitgang boeken, is er een onvermijdelijke stap terug. Toch blijf ik optimistisch. Dit zijn veerkrachtige mensen. Er is hulp en zij trotseren alle tegenslag om weer een leven op te bouwen.

 

Een jongen wast zich in het Kutupalong kamp voor Rohingya-vluchtelingen in Cox's Bazaar, Bangladesh. September 2017

 

 

 

Ons werk in Myanmar

 

Sinds 25 augustus 2017 zijn ruim 647.000 Rohingya’s uit Myanmar naar Cox’s Bazaar in Bangladesh gevlucht voor op hen gericht geweld. Alleen al in de eerste drie weken behandelden we ruim 250 mensen voor wonden van kogels, verbranding, explosies, messteken en verkrachting.

Artsen zonder Grenzen werkte al in Bangladesh en schaalde de hulp direct op. Ruim 2.000 internationale en lokale hulpverleners zijn ingezet, we hebben ons ziekenhuis vergroot en (mobiele) klinieken opgezet in de verschillende vluchtelingenkampen en bij grensoversteekplaatsen. Er bevinden zich inmiddels één miljoen Rohingya’s in het gebied. Onze teams boden medische hulp aan ruim 142.980 mensen. Daarnaast hebben we 105 waterputten geboord, 510 noodwc’s en een waterinstallatie gebouwd. Om de grootschalige uitbraak van ziekten te voorkomen, ondersteunen we de Bengaalse regering met vaccinaties tegen onder andere rode hond, mazelen, polio en longontsteking. Bekijk onze infographic met behandelcijfers en beknopte projectinformatie.

 

 

 

Onderzoek: minstens 6700 Rohingya’s vermoord in Myanmar

Op basis van onderzoek schat Artsen zonder Grenzen dat tenminste 6700 Rohingya’s in de Myanmarese deelstaat Rakhine tussen 25 augustus en 24 september zijn vermoord, van wie 730 kinderen jonger dan vijf jaar. Dit staat voor 71,7% van de in totaal 9000 gestorven Rohingya’s in die periode. ‘De dodenpiek in de laatste week van augustus valt samen met de start van de ‘schoonmaakoperatie’ door de Myanmarese veiligheidsdiensten,’ aldus Sidney Wong, arts en medisch directeur van Artsen zonder Grenzen.

Meer over de resultaten van ons onderzoek.

 


afbeelding van Kate White Geschreven door: Kate White
Kate, van oorsprong operatieverpleegkundige, komt uit Australië. Zij was al op verschillende missies geweest voor Artsen zonder Grenzen voordat zij lid werd van het noodhulpteam.
Sluit zoeken

Zoekveld