In de gesprekskamer

afbeelding van Monique Brakeboer

Monique Brakeboer

Ethiopië, psycholoog

Psycholoog Monique is in Ethiopië. Ze werkt er in vluchtelingenkampen voor mensen uit Eritrea en blogt regelmatig over haar ervaringen.

De afgelopen weken heb ik in onze gesprekskamer patiënten met allerlei verschillende achtergronden ontmoet. Dat zijn patiënten uit de vluchtelingenkampen en uit de dorpen om het kamp heen. Sommige mensen zijn grotendeels in witte doeken gewikkeld, anderen dragen hoofddoeken. Ook zie ik mensen binnenkomen in spijkerbroek en T-shirt. Mijn patiënten maken diepe indruk op me. En leren me veel over de traditionele gebruiken in het gebied.

 

Vreemd aandoende glimlach

Zo zien we Faven*, een vrouw van 22 jaar. Ze zit tegenover me en kijkt voornamelijk naar de grond. Op andere momenten staart ze naar me met een wat vreemd aandoende glimlach. Ze heeft aan beide kanten een familielid zitten. Het blijken haar moeder en broer te zijn. De broer legt uit dat ze regelmatig in haar kamer staat, boos praat tegen een persoon die er niet is. En ze dan om zich heen begint te slaan. De moeder en broer hebben geen idee wat ze nog kunnen doen om de situatie te verbeteren. Ze hoopten eerder dat het zou helpen om haar te laten behandelen met heilig water.
 

Opgelucht

De moeder heeft een lang wit lint in haar handen. Het blijkt dat Faven sinds zes jaar wordt vastgebonden op de momenten dat ze ongecontroleerd boos wordt. Soms doet ze samen met familie wat huishoudelijke taken. Een andere daginvulling is er niet. Bij het verdere uitvragen wordt duidelijk dat ze psychotische klachten heeft. De familie woont ver weg en heeft lang gereisd om bij ons te komen. Ze lijken opgelucht dat we een behandeling kunnen bieden.

 

‘Hij zegt dat de familie hem wil vergiftigen’

 

Zonder logica

Een andere patient, Kidane*, heeft een vergelijkbare ervaring. Hij is 28 jaar oud. Tijdens onze eerste ontmoeting vertelt hij een verhaal waarin onderwerpen elkaar zonder logica afwisselen. Het gaat over zijn universitaire opleiding, over heilig water en over banen die hij heeft gehad. Een wond op zijn kuit zou volgens hem zijn veroorzaakt door een grote slang bij een meer. Het contact met de familie is gespannen geraakt en hij is boos. Hij zegt dat de familie hem wil vergiftigen. Zodra het duidelijk is dat zijn klachten van psychotische aard zijn, starten we met een behandeling met antipsychotica en een korte opname.
 

Voorspoedig herstel

Een week later gaat het spreken beter en kan hij uitleggen dat hij vier maanden vastgeketend is geweest. Met ook de wond op zijn been tot gevolg. Het herstel verloopt voorspoedig. Het blijkt dat Kidane zijn baan nog heeft. En hij denkt snel weer terug te kunnen gaan zonder deze te verliezen. Ook een herstel van het contact met de familie is van groot belang. Een van de counselors zal hem hierbij gaan begeleiden.

 

* Namen van patiënten om privacyredenen veranderd.

 

December 2017


afbeelding van Monique Brakeboer Geschreven door: Monique Brakeboer
Monique Brakeboer werkt als gezondheidszorgpsycholoog voor Artsen zonder Grenzen.
Sluit zoeken

Zoekveld