De restanten van een school na een luchtaanval op 24 juli 2015 in Taiz, Jemen. © MSF

Bezoek aan een belegerde enclave

afbeelding van Nora Echaibi

Nora Echaibi

verpleegkundige en lid van het noodhulpteam

Voor het eerst in vier maanden lukt het Artsen zonder Grenzen team het omsingelde gebied in de stad Taiz binnen te komen. Medisch teamleider Nora vertelt.

Sinds september proberen we toegang te krijgen tot het door de Ansarallah (Houthi) groepering belegerde gebied in de stad Taiz. We willen de bevolking in deze enclave bijstaan door de medische zorg daar te ondersteunen. Ondanks onze inspanningen lukte het ons niet de enclave in te komen. Op de eerste zondag van het nieuwe jaar proberen we het opnieuw. Helaas zónder medicijnen en medische voorraden, want dat is de voorwaarde die de Ansarallah stelt: anders mogen wij de enclave niet in.

 

Naar het checkpoint

De frontlinies zijn inmiddels verschoven, daardoor moeten we deze keer een andere en veel langere weg nemen. Twee keer wordt onze auto gemaand te stoppen, maar we mogen onze weg vervolgen al mogen we niet verder rijden dan het Bir Basher marktplein. Daar laten we de auto achter en gaan we te voet verder. We mogen het laatste checkpoint om de enclave in te komen alleen lopend oversteken.

 

Het checkpoint verdeelt families in tweeën

 

Chaos

Het is druk en chaotisch. Een vrachtwagen van de Wereldvoedselorganisatie met voedselvoorraden wordt gestopt. Een groep vrouwen probeert met ons mee te glippen, in de hoop dat het dan veel sneller gaat dan de gebruikelijke uren of zelfs dagen. Het checkpoint verdeelt families in tweeën, waaronder de families van een aantal van onze eigen medewerkers. Hun plan lukt niet, de vrouwen moeten halt houden. Net zoals iedereen hebben wij een minibus geregeld om ons op te halen. Het krioelt van de busjes. Dan horen we geschiet, het is dichtbij. Misschien gaat het om losse schoten in de lucht, maar misschien ook niet. We haasten ons de eerste de beste minibus in.

 

Oorlogslittekens

Op de weg is het stil. Overal zien we gaten in gebouwen en ingestorte gebouwen, de littekens van de oorlog. Tegelijkertijd zien we mensen buiten met elkaar aan het praten, en markten waar mensen hun inkopen doen. Op een of andere manier geeft me dat een kalm gevoel. Ondanks dat ze erop kunnen rekenen dat er elke dag granaten en bommen vallen proberen ze hun dagelijks leven voort te zetten.

 

Blijdschap

Het effect van de belegering is duidelijk: de marktprijzen zijn omhoog gevlogen en sommige delen zijn nauwelijks bewoond. Stroom is er ook niet, uitgezonderd bij de mensen die het geluk hebben een generator te bezitten én – nog zeldzamer - brandstof hebben. Maar iedereen is zó blij om ons te zien, dat wij, mensen van buiten, proberen naar binnen te komen om hen bij te staan. We mogen nergens voor betalen, ze accepteren ons geld niet.

 

Het is verschrikkelijk frustrerend

 

Nijpende gebrekken

Dan komen we aan in het Al Tawrah ziekenhuis. In september was ik er voor het laatst en ik schrik ervan hoeveel minder patiënten er nu zijn. De staf heeft enkel een beperkte voorraad medicijnen en materiaal, en er is vooral gebrek aan middelen voor bijvoorbeeld narcose. Ook is er nog maar weinig brandstof voor de stroomgenerator. Het meest nijpend is het gebrek aan zuurstof, al heeft een Jemenitische hulporganisatie nét hun handen weten te leggen op 30 zuurstofflessen. Voorlopig kunnen ze hun intensivecareunit gedeeltelijk heropenen.

 

Frustrerend

We zien hetzelfde in de andere door ons ondersteunde ziekenhuizen: het Al Rawdah, Al Jamhouri, Yemeny, Al Modaffar en Ta’aown. En dat terwijl onze magazijnen buiten de enclaves vol zitten. Het doet pijn om grote ziekenhuizen als Al Jamhouri, die ik niet anders kende dan bruisend van activiteit, zó stil te zien. Op de kraamafdeling zag ik alleen één vrouw en drie piepkleine pasgeborenen. Eén van de baby’tjes is afhankelijk van zuurstoftoevoer, maar er zat geen zuurstoffles gekoppeld aan het apparaat waar hij op was aangesloten. Het is verschrikkelijk frustrerend: op twee kilometer van de frontlinie runnen wij een moeder-en-kindziekenhuis waar we allerlei voorzieningen hebben. Voor de mensen hier valt die zorg echter buiten hun bereik.

 

Binnenkomend geschutvuur

 

Schudden

Die nacht logeren we bij een chirurgisch specialist. Buiten de enclave ben ik eraan gewend om uitgaand vuur die de nacht in wordt geschoten te horen. Nu bevind ik me aan de andere kant en hoor ik het binnenkomen. Het is een nieuwe ervaring… Twee keer voel ik de grond flink schudden van de bommen die vlakbij inslaan.

 

Cirkelend vliegtuig

De volgende ochtend gaan de beschietingen door. Ik word gewekt door het geluid van een overvliegend vliegtuig. Buiten de enclave is dit teken voor alertheid, omdat je niet weet wat het doelwit is. Hier binnen weten de mensen dat het doel niet hier ligt en wanen ze zich dus veiliger. Twee uur lang cirkelt het vliegtuig over onze hoofden en gaan we door met het bezoeken van ziekenhuizen. Het voelt erg vreemd.

 

Eruit

Na de ochtend keren we terug naar het checkpoint om het belegerde gebied te verlaten. We komen mensen tegen die met kruiwagens zakken meel het gebied in brengen. Die dag verloopt het vrij soepel om binnen te komen, vertellen ze ons. Voor ons ging het nog gemakkelijker: door het checkpoint komen is aanzienlijk eenvoudiger voor ons eruit, dan erin.

 

Januari 2016

 

Bevoorrading ziekenhuizen Taiz

Na vijf maanden onderhandelen met Jemenitische autoriteiten wist Artsen zonder Grenzen op zaterdag 16 januari eindelijk twee trucks met essentiële medische voorraden de belegerde stad Taiz in te krijgen.

 

Derde bombardement Artsen zonder Grenzen voorziening

Op zondagochtend 10 januari is het door Artsen zonder Grenzen ondersteunde Shiara-ziekenhuis in het district Razeh in Noord-Jemen geraakt bij een raketaanval. Bij de aanval vielen ten minste vier doden en raakten minstens tien mensen gewond. Onder de gewonden zijn drie medewerkers van Artsen zonder Grenzen; twee ervan zijn in kritieke toestand. De aanval op het Shiara-ziekenhuis is de derde keer in drie maanden dat een medische voorziening van Artsen zonder Grenzen wordt getroffen. Op 27 oktober werd het Hayden-ziekenhuis in Sa’ada vernietigd door een luchtaanval door de coalitie onder leiding van Saoedi-Arabië en op 3 december werd een kliniek in Taiz geraakt. De stad Taiz bevindt zich in Zuid-Jemen. 


afbeelding van Nora Echaibi Geschreven door: Nora Echaibi
Nora werkt sinds 2008 voor Artsen zonder Grenzen. Van oorsprong is zij kinderverpleegkundige, maar inmiddels is zij lid van ons noodhulpteam en werkt zij als medisch teamleider in crisisgebieden.
Sluit zoeken

Zoekveld