Hulpverlener worden? Tips van een projectcoördinator

afbeelding van Veronika Cernikova

Veronika Cernikova

Projectcoördinator

Veronika is bezig aan haar eerste missie voor Artsen zonder Grenzen. Als projectcoördinator in Sudan heeft ze een 10 tips voor iedereen die overweegt hulpverlener te worden.

Ik werk nog niet zo lang voor Artsen zonder Grenzen. Dit is mijn eerste missie, in Sudan, in de deelstaat West-Darfur. We werken er in een vluchtelingenkamp, waar we met een kleine hulppost medische zorg bieden aan kwetsbare mensen.

 

Zitten én rondrennen

Ik ben er projectcoördinator. Dat betekent dat ik veel achter een bureau zit én veel rondren om dingen te regelen. Ik sta dus niet zelf aan het bed van de patiënt. Ik moet ervoor zorgen dat mijn medische en technische collega’s alles hebben om hun werk te kunnen doen. Soms betekent dat grote, complexe plannen maken. Soms betekent dat ons logo op de goede plek plakken.

 

Projectcoördinator Veronika zorgt dat ons logo goed zichtbaar is op de watertanks. Dat logo staat voor neutrale, onpartijdige hulp aan iedereen die het nodig heeft.

 

Hoe red je het in het veld? 10 tips!

Toen ik hier net aankwam, begon ik een lijst bij te houden. Hoe hou je het vol als hulpverlener in het veld? Hoe red je het in een hectisch project in een afgelegen gebied, waar niets is zoals je het thuis gewend bent? Dit zijn mijn tien tips!

 

#1 Denk 24/7

Op missie ben je 24 uur per dag, zeven dagen per week, bezig met je werk. Ook als je niet aan het werk bent. Daar moet je tegen kunnen.

 

#2 Smerige verhalen

Je moet ook tegen smerige verhalen kunnen over diarree, bevallingen in hutten en open botbreuken. Allemaal bijzonder interessant, maar misschien niet als je aan je rijstmaaltijd zit.

 

#3 Kip is ook vlees

Ben je vegetariër? Dan is de kans groot dat je elke kok moet uitleggen dat je écht geen vlees eet en dat kip wel degelijk vlees is.

 

Kip is ook vlees. Als vegetariër kun je het moeilijk hebben in onze projectlanden.

 

#4 Geduld is een schone zaak

Als internationale hulpverlener, of expat, woon je meestal samen in een huis met veel andere collega’s. En dat betekent dat je elke ochtend moet wachten op jouw beurt in de badkamer. Je moet dus wel een beetje geduld hebben.

 

#5 Hoofdlamp

Zorg dat je altijd een hoofdlamp bij je hebt. Niets is vervelender dan in het donker naar de wc moeten.

 

#6 Theekransjes

Hopelijk hou je van een goede bak zoete thee. Want je zult er hectoliters van drinken. Het is namelijk heel normaal dat mensen in het land waar je werkt je uitnodigen voor een kop thee. En dat sla je simpelweg niet af.

 

#7 Improviseer je rot

Flexibiliteit is cruciaal. Elk probleem is namelijk op te lossen als je goed kunt improviseren. En veel problemen los je op met een rol dikke tape.

 

Tape is een onmisbaar gereedschap in het veld. Je kunt er bijna alles mee maken.

 

#8 Hoe heet ik eigenlijk?

Maak je niet druk als iedereen je naam vergeet of niet kan uitspreken. Tijdens je missie word je van alles genoemd. Ik heet Veronika, maar in het project zeg ik ‘ja’ op alles wat erop lijkt, van Fatima tot Venicia.

 

#9 Vechten om de laatste reep

Wees bereid om de strijd aan te gaan om de laatste chocoladereep. Chocola is een ongekende luxe. Iedereen zal vechten om de laatste reep in de trommel.

 

#10 Buikloop

Hou rekening met het feit dat je één keer per maand een hele dag en nacht op de wc moet doorbrengen, omdat je buik ergens hevig tegen protesteert. Dit is gewoonweg niet te voorkomen.

 

Uiteindelijk gaat het om mensen helpen die acuut hulp nodig hebben.

 

Uitdagingen

Nu lijkt het misschien alsof ik hier de ene na de andere ontbering doorsta. Maar niets is minder waar. Ik hou van mijn werk en ik vind het geweldig hier te zijn. Ik hou van de uitdagingen, van de resultaten die we elke dag boeken, van de mensen die hier wonen en graag een praatje met je maken.

 

Samen aan de slag

Natuurlijk is het niet altijd makkelijk. Er gebeuren veel mooie dingen, maar je ziet ook veel ellende en niet alle patiënten halen het. Maar het harde werken dat je samen doet, het gevoel dat je daar deel van uitmaakt, maakt alles goed. Soms neem ik een kijkje in de behandelkamers, om onze artsen en verpleegkundigen aan het werk te zien. Hoe zij onder loodzware omstandigheden, en met weinig middelen, zo veel voor elkaar krijgen, is echt indrukwekkend.

 

Geïnspireerd? Bekijk welke veldfunctie bij jou past!


afbeelding van Veronika Cernikova Geschreven door: Veronika Cernikova
Veronika Cernikova werkt als projectcoördinator voor Artsen zonder Grenzen
Sluit zoeken

Zoekveld