Projectland
Zimbabwe:
in gevecht met doodsvijand nummer één
Ooit stond Zimbabwe bekend als de graanschuur
van Afrika. Maar in het jaar 2000 kwam het land in een neerwaartse
spiraal terecht toen de regering van president Robert Mugabe het
land van de blanke boeren begon te onteigenen. Dit deed de relatie
met het Westen geen goed en leidde tot een economische crisis. In
2005 lanceerde de regering de operatie 'Restore Order'.
Tienduizenden krotwoningen en illegale straatstalletjes werden met
de grond gelijkgemaakt en mensen werden gedwongen in kampen te
overleven of hun heil op het platteland te zoeken. Volgens de VN
moesten 270.000 mensen een goed heenkomen zoeken.
Grote tekorten
Het resultaat: het land kent grote tekorten.
Melk, brood en brandstof zijn schaars of niet meer te krijgen.
Zimbabwe kampt met een immense inflatie; in 2007 liep dit zelfs op
tot meer dan 3.500 procent. Hiv/aids is doodsoorzaak nummer één.
Eén op elke 5 volwassenen is besmet, één op de 4 kinderen is wees.
Elke week sterven 3.500 mensen als gevolg van het virus en het
wordt geschat dat zo'n 600.000 mensen een behandeling met
aidsremmers nodig hebben. Volgens UNAIDS zijn er meer dan 15,3
miljoen mensen positief (2007). De gemiddelde leeftijd die een
vrouw in Zimbabwe bereikt is de laagste ter wereld: 34.
Geen artsen
Voorlichting over hiv/aids is niet het
probleem: Zimbabwe was een van de eerste die hiermee begin
negentiger jaren begon en was het eerste land dat voorlichting
hierover verplicht maakte op school. Het grootste probleem is het
schreeuwend tekort aan medisch personeel: het merendeel is het land
ontvlucht en velen zijn gestorven aan hiv/aids. Op elke 100.000
inwoners zijn er nog maar 16 artsen en 72 verpleegkundigen. Vanwege
de slechte reputatie krijgt Zimbabwe zeer weinig internationaal
hulpgeld voor de bestrijding van aids.