Weer reddingsoperaties op de Middellandse Zee
Sinds eind 2025 zijn we opnieuw actief op de Middellandse Zee met zoek- en reddingsoperaties. Dit keer zetten we een kleiner en sneller schip in: de Oyvon. Daarmee kunnen we mensen blijven helpen die gedwongen zijn een van de gevaarlijkste migratieroutes ter wereld te nemen.
Aan boord werkt Merel Cosijn, medewerker humanitaire zaken. Zij ziet dagelijks wat er op het spel staat: mensen die na een vaak traumatische reis in gammele boten de zee op gaan, zonder zekerheid dat ze de overkant halen. In deze video vertelt zij onder andere over haar eerste reddingsactie.
Merel werkt op het zoek- en reddingsschip van Artsen zonder Grenzen
Waarom een kleiner schip?
Als medische noodhulporganisatie blijven wij ons inzetten voor mensen op de vlucht. Tegelijkertijd worden we geconfronteerd met steeds strengere en belemmerende regels voor reddingsschepen.
De Italiaanse overheid voerde de afgelopen jaren maatregelen in die specifiek gericht zijn op civiele reddingsorganisaties. Het Piantedosi-decreet verplicht schepen bijvoorbeeld om na één reddingsactie direct naar een toegewezen haven te varen, vaak ver weg in het noorden van Italië. Dit beperkt onze capaciteit om meerdere reddingen uit te voeren enorm.
Met een kleiner en sneller schip kunnen we ons beter aanpassen aan deze beperkingen en toch zoveel mogelijk levens redden.
Waarom moesten we stoppen?
In december 2024 waren we genoodzaakt om de reddingsoperaties met ons schip de Geo Barents stil te leggen. Dat gebeurde na meer dan twee jaar werken onder steeds strengere regels.
Hoewel de Geo Barents honderden mensen kon opvangen, moesten we vaak met slechts enkele tientallen geredde mensen lange afstanden afleggen naar verre havens. Daarnaast werd het schip herhaaldelijk vastgezet als sanctie. In totaal leidde dit tot maandenlange stilstand en tienduizenden extra kilometers op zee. Onder die omstandigheden konden we niet langer effectief hulp verlenen.
Een van de dodelijkste routes ter wereld
De centrale Middellandse Zee blijft een van de gevaarlijkste migratieroutes. Volgens de Internationale Organisatie voor Migratie zijn sinds 2014 meer dan 25.000 mensen overleden of vermist geraakt op deze route. Alleen al in 2024 ging het om ruim 1.800 mensen, gemiddeld vijf per dag.
Veel van de mensen die wij hulp bieden, vertrekken vanuit Libië. Daar worden zij vaak blootgesteld aan geweld, detentie en uitbuiting voordat zij de oversteek wagen in onveilige boten.
Onze inzet blijft
Sinds 2015 hebben wij, alleen of samen met andere organisaties, meer dan 94.000 mensen gered op zee. Met de Oyvon zetten we dit werk voort. Want een mens in nood help je, altijd.
