Rapport: In plain sight
Aan de Europese grenzen worden mensen op de vlucht voor oorlog en conflict gewelddadig behandeld. Het contrast met de veiligheid die ze zoeken, kan haast niet groter. In ons rapport ‘In plain sight’ lees je meer over dit grove geweld. En over de grote (medische) gevolgen die dit heeft voor hen die nergens veilig terechtkunnen.
In het kort
Het geweld aan de grenzen is onacceptabel. Het welzijn van mensen zou centraal staan moeten staan in het Europees migratiebeleid. Maar op dit moment zien onze teams op de Griekse eilanden Lesbos en Samos de volgende ontwikkelingen:
- Pushbacks zijn het nieuwe normaal
- Eenmaal aangekomen bij de grens, worden veel mensen hardhandig teruggeduwd en weggejaagd. Ook als ze na een lange reis dringend medische zorg nodig hebben.
- Mensenlevens lopen gevaar
- Door het geweld aan de grenzen loopt de gezondheid van mensen op de vlucht direct gevaar. Zo kunnen ze verdrinken na een pushback.
- Criminalisering van hulporganisaties
- Ngo’s en andere hulporganisatie opereren steeds vaker vanuit een benarde positie. De mogelijkheden om te helpen, worden ingeperkt door het Europees migratiebeleid.
Getuigenis van een overlevende
‘Ik was zeven maanden zwanger toen we voor het eerst de oversteek waagden. Eenmaal aan land ging iedereen zijn eigen weg. Mijn buik deed veel pijn, ik zag wazig en was duizelig. Misschien kwam het door de stress, of doordat we al dagen nauwelijks iets hadden gegeten. Mijn man en ik gingen op zoek naar ambulance om ons naar een ziekenhuis te brengen. Een man stopte, hij leek een undercoveragent in een normale auto. Hij zou ons helpen, een ambulance regelen. Maar de ambulance bleek een pick-uptruck te zijn die ons terugbracht naar de kust. We moesten in kleine opblaasbootjes stappen en werden door een grotere boot ver de zee opgesleept. Eenmaal in Turkse wateren werd het touw doorgesneden en lieten ze ons achter.’
Adele was hoogzwanger en had dringend medische zorg nodig toen zij en haar man Pierre te maken kreeg met een pushback.
