Rohingya-kinderen komen zieker en later aan in het ziekenhuis
In de Rohingya-vluchtelingenkampen van Cox’s Bazar in Bangladesh, komen kinderen steeds zieker aan in het ziekenhuis. Door bezuinigingen op humanitaire hulp worden voedsel en gezondheidszorg schaarser voor gezinnen. Onveiligheid zorgt er bovendien voor dat mensen te laat medische hulp zoeken.
In het ziekenhuis van Artsen zonder Grenzen in Kutupalong zien onze teams de gevolgen: kinderen komen later binnen, hebben vaak meerdere aandoeningen tegelijk en zijn daardoor moeilijker te behandelen.
Te laat voor behandeling
De anderhalf jaar oude Halima Sadia is ernstig ondervoed, heeft koorts en aanhoudende infecties. Ze is zo verzwakt dat ze niet zelfstandig kan zitten of staan. Sinds haar geboorte heeft haar moeder Yasmida haar al zo’n tien keer naar gezondheidsvoorzieningen in de kampen gebracht. Vier keer werd Halima opgenomen in ons ziekenhuis.
Toen Halima ’s nachts ernstig ziek werd, gingen haar ouders met haar op weg naar het ziekenhuis. Onderweg werden ze aangevallen en beroofd. Ze moesten terug naar huis en konden pas de volgende ochtend weer hulp zoeken. “Als ons kind ’s nachts ziek wordt, kunnen we niet naar buiten. Haar gezondheid verslechtert dan verder omdat ze niet op tijd wordt behandeld,.” vertelt haar moeder.
Volgens Dr. Nadim Shahariyar, plaatsvervangend ziekenhuisdirecteur van ons ziekenhuis in Kutupalong, zien artsen dit steeds vaker.
“Vroeger kwamen patiënten meestal met één ziekte en herstelden ze goed. Nu komen kinderen vaak pas binnen als hun toestand al ernstig is.”
Ondervoeding maakt herstel extra moeilijk. Een infectie die normaal goed te behandelen is, kan bij een kind dat ondervoed is, levensbedreigend worden.
Jongeren raken de hoop kwijt
Ook de mentale gezondheid van kinderen en jongeren staat zwaar onder druk. Armoede, overvolle kampen, weinig onderwijs en spanningen binnen gezinnen eisen hun tol.
De 13-jarige jarige Beauty en 14-jarige Jasmine deden allebei een poging tot zelfdoding voordat ze hulp kregen bij Shantikhana, een ruimte voor psychologische ondersteuning van Artsen zonder Grenzen.
“Het leven in het kamp is moeilijk voor mensen van onze leeftijd”, vertelt Jasmine. “Veel mensen zitten opeengepakt in kleine onderkomens en gezinnen hebben nauwelijks inkomen. Dat zorgt voor veel stress.”
Tussen 2023 en 2025 was 27 procent van de geregistreerde zelfdodingspogingen in ons ziekenhuis afkomstig van kinderen en jongeren onder de 18 jaar. Bij 81 procent speelde geweld binnen het gezin een directe rol.
Ook het aantal jonge kinderen dat psychologische hulp zoekt, neemt snel toe: van 9,7 procent in 2021 naar 29,4 procent in 2025.
Een crisis die steeds dieper ingrijpt
Wat onze teams in Kutupalong zien, is méér dan een medische crisis. Gezinnen moeten moeilijke keuzes maken en wachten soms te lang met medische hulp. Zo komen kinderen zieker binnen en wordt het steeds moeilijker om hen te redden.
Medische noodhulp alleen is niet genoeg. Rohingya-vluchtelingen hebben blijvende toegang tot voedsel, gezondheidszorg en bescherming nodig. Zolang er geen duurzame politieke oplossing komt, blijft internationale steun essentieel voor een veilige en waardige toekomst voor deze kinderen.
