De dag van...Paula
Als water- en sanitatiespecialist werkt Paula op plekken waar schoon drinkwater geen vanzelfsprekendheid is. In Gaza ziet zij hoe mensen in korte tijd ziek worden door vervuild drinkwater, of doordat er helemaal geen water is. In haar werk telt iedere minuut, en iedere druppel.
Familie en vrienden
Werken in Gaza vraagt om een mentale voorbereiding. Ik probeer me van tevoren zoveel mogelijk te omringen met familie en vrienden. Eenmaal in Gaza deel ik veel foto’s met thuis. Kijk, dit is het leven hier, ik ben in orde.
Chocolaatjes
Ik breng altijd wat zoetigheid mee voor mijn collega’s ter plaatse. Mensen die al zo lang hebben moeten werken onder de dreiging van vallende bommen. En soms de hele nacht hebben gezocht naar vermiste vrienden of familie. Het is fijn om iets te kunnen geven, om hen even uit de zwaartevan het moment te halne. Al is het maar voor heel even.
Het einde van de wereld
We verblijven met het internationale team in open ruimte met veel ramen. Je kijkt uit over de zee, de deinende golven. Tegelijkertijd zie je de grootschalige verwoesting. Zo ver je kunt kijken, ligt alles in puin. Het lijkt wel het einde van de wereld.
Sportuurtje
Elke dag schuiven we in huis alles aan de kant om met elkaar te sporten. Het verandert de totale dynamiek, haalt je uit je hoofd. Een uur lang beweeg je je lichaam en vergeet je dat er een drone boven je hoofd zweeft.
Klein geluk
In zo’n fragiele setting als Gaza is het soms tegenslag na tegenslag. Met het team vieren we daarom elke kleine overwinning. Elke watertruck die de grens oversteekt, elke kliniek die weer draait, elk glas dat weer gevuld kan worden.
Zo zorgen wij voor drinkwater in Gaza.
Uit het dagboek van Paula:
Ik start de dag met het invoeren van de laatste watermetingen van mijn collega’s. Zij nemen twee tot drie weken lang dagelijks een monster op plaatsen waar veel mensen wat halen, zoals in vluchtelingenkampen.
Nog steeds zijn de mensen in Gaza afhankelijk van vervuild of onvoldoende gezuiverd water, terwijl infrastructuur is beschadigd en de toegang tot zuiveringsmiddelen zoals chloor sterk wordt beperkt. We zien hier met eigen ogen hoe dat razendsnel lijdt tot diarree, huidinfecties en andere watergerelateerde ziekten. Het is hartverscheurend.
Door deze metingen in te voeren in onze Safe Water Optimization Tool (SWOT) weten we in een mum van tijd hoeveel chloor er nodig is om het water te reinigen. Zo lopen mensen minder risico om ziek te worden. We gebruiken onze tool ook om op te komen voor mensen in nood. Want als chloor of andere materialen om water te zuiveren worden tegengehouden aan de grens, bewijst deze tool dat levensreddende hulp wordt geblokkeerd.
Ook vandaag wordt een generator vastgehouden aan de grens. Onze productie van schoon drinkwater dreigt in gevaar te komen. In zo’n geval telt elke minuut. Met het team bekijken we welke onderdelen we kunnen gebruiken van oude generatoren. Van wat we kunnen gebruiken, fabriceren we een neiuwe generator. Frankenstein is er niets bij.
Einde middag bel ik een rondje met de medische teams. Behandelen zij in bepaalde gebieden opvallend veel mensen met schurft of diarree? Dan is dat reden voor ons om direct in te grijpen. Of, als mensen bijvoorbeeld door een lichamelijke handicap niet in staat zijn ver te lopen, zorgen we voor een waterpunt dichtbij.
Ik maak plannen met het team om af te reizen naar het noorden van Gaza. Het gebied is lange tijd afgesneden geweest van schoon drinkwater. We willen de ziekenhuizen weer operabel krijgen, waterstations zo snel mogelijk herstellen. De situatie blijft echter fragiel. Morgen, volgende week of volgende maand kunnen die ziekenhuizen of waterpunten weer verwoest worden.
Ik sluit de dag af met de gedachte dat elke inspanning altijd de moeite waard is. Elke dag waarop we mensen kunnen voorzien van schoon drinkwater, doet er toe.
